დიფერენციაცია ლათინური სიტყვაა და ნიშნავს განსხვავებას, დაყოფას. რა კავშირი აქვს დაყოფას სწავლების პროცესში? აქ საუბარია სწავლების განსხვავებულ მიდგომებზე. დაყოფის საფუძველი არის თითოეული მოსწავლის შესაძლებლობები.

მასწავლებელმა, პირველ რიგში, უნდა დაადგინოს მოსწავლეთა საჭიროებები და ამის შესაბამისად, სწავლების პროცესი განსხვავებულად დაგეგმოს.

სპეციალისტების აზრით, მოსწავლეთა მზაობის, ინტერესებისა და სასწავლო პროფილის გათვალისწინებით, სწავლებისას მასწავლებელმა მინიმუმ ოთხი კომპონენტის დიფერენცირება უნდა მოახდინოს. ესენია:

შინაარსი - რისი ცოდნა სჭირდებათ მოსწავლეებს;

პროცესი - აქტივობების მიზნობრივად შერჩევა, მათი საჭიროების შესაბამისად მოდიფიცირება და კონკრეტულ ჯგუფზე ან მოსწავლეზე მორგება;

პროდუქტის შეფასება - ისეთი დავალებების შეთავაზება, რომლის ფარგლებში მოსწავლე მხოლოდ დაგროვილი ფაქტობრივი ცოდნის დემონსტრირებას კი არ მოახდენს, არამედ იგი შეძლებს გამოიყენოს და გაიღრმავოს ცოდნა, შეძლოს მოსაზრებების სინთეზი და შეფასება;

სასწავლო გარემო - საკლასო ოთახის მოწყობა. უნდა გვახსოვდეს, რომ გარემოზეა დამოკიდებული როგორ იგრძნობს მოსწავლე თავს. გარემოში იგულისხმება როგორც ფიზიკური, ისე ემოციური გარემო. 

რა უნდა გავითვალისწინოთ დიფერენცირებული სწავლებისას?

• მოსწავლეთა გამოცდილება, ინტერესები, მოლოდინები და სურვილები;
• მოსწავლეთა ცოდნა, უნარები და დამოკიდებულებები;
• მოსწავლეთა სწავლის სტილი და ინტელექტის ტიპი;
• მოსწავლეთა მოტივაციაზე მოქმედი ფაქტორები;
• თითოეული მოსწავლის საჭიროებებზე ორიენტირებული განმავითარებელი უკუკავშირის დროული მიწოდების მნიშვნელობა;
• სამომავლო გეგმის დასახვის მიზნით, მიღწეული შედეგების ინტენსიური მონიტორინგისა და ანალიზის საჭიროება.