თბილისის N108 საჯარო სკოლის კურსდამთავრებულმა, მარიამ მინასიანმა ერთიანი ეროვნული გამოცდები წარმატებით ჩააბარა. აბიტურიენტის წარმატება კი სკოლისა და იმ პედაგოგების დამსახურებაა, რომლებმაც კურსდამთავრებულს 12 წლის მანძილზე სათანადო ცოდნა მისცეს.

მარიამი მომავალ აბიტურიენტებს საჭირო რჩევებს აძლევს და ასევე, ამაგდარ პედაგოგებს გაწეული შრომისთვის სოციალურ ქსელში გამოქვეყნებული წერილით მადლობას უხდის. კურსდამთავრებულს დირექტორის, მაია მღვდელაძის ამაგიც არ დავიწყებია, რომლის დამსახურებითაც სკოლაში ხარისხიანი სწავლისთვის ყველა პირობა არის შექმნილი.


„მოსწავლეებო, მომავალო აბიტურიენტებო მიიღეთ რჩევა აწ უკვე სტუდენტისგან. არაფერი მისწავლია ამ 1 წელში ისეთი, რასაც მთელი 12 წელი სკოლაში არ მასწავლიდნენ. ეს იყო გამეორების და უფრო მეტად მობილიზების წელი. ძალიან მარტივი იყო, როცა ვიცოდი მასწავლებელი რაზე მესაუბრებოდა და რას მიხსნიდა. მეცადინეობაც ბევრად მარტივი, სახალისო და ნაყოფიერი იყო. სკოლა გვაძლევს იმის საშუალებას, რომ აბიტურიენტობას მომზადებულები შევხვდეთ.

გამოცდებზე თქვენი წარუმატებლობის ერთადერთი მიზეზი არის (იქნება) ის, რომ მთელი 11 წელი არ აკეთებდით იმას, რაც საჭირო იყო.

უზომოდ მადლიერი ვარ თბილისის N108 საჯარო სკოლის, რომ მომზადებული შემახვედრეთ აბიტურიენტობას. თქვენი შრომა ფასდაუდებელია. ყველა მასწავლებელი, ადმინისტრაცია და დირექცია ჩართულია მოსწავლეების აღზრდა-განათლებაში.

P.s მართალია მათემატიკის გამოცდა არ ჩამიბარებია, თუმცა აქვე უდიდესი მადლობა ჩემი მათემატიკის პედაგოგს, ეკა ტუღუშს, რომელმაც ასეთი უნარები გამომიმუშავა. მათემატიკა მხოლოდ ციფრები არაა, ეს არის უნარების გამომუშავება, აზროვნება,გამოსავლის მოძებნა და ა.შ

როგორი გასაკვირიც უნდა იყოს, მათემატიკა ძალიან გამომადგა ეროვნულებზე.

მაია მღვდელაძე არა მხოლოდ სკოლის დირექტორი, არამედ არაჩვეულებრივი ქართულის მასწავლებელიც გახლავთ, რომელიც მთელ გულსა და სულს დებს აღსაზრდელების მომავალის შენებაში. ის არის მეორე დედა, რომლისთვისაც ყველაფერზე მაღლა დგას შვილების მომავალი.

აქვე დიდი მადლობა ჩემს დამრიგებლებს იმისათვის,რომ არ მომცეს უფლება დანებების და მასწავლეს ბრძოლა დასახული მიზნისთვის - ხათუნა ფიცხელაური და მაიკო თაბუაშვილი.

ნანუკა ზაზანაშვილი არის სიმბოლო ღირსეული მასწავლებლის, ერთგული მეგობრის, თავისუფლების... უბრალოდ ენით აღუწერელია მისი ღვაწლი მოსწავლეების პიროვნულ განვითარებაში და ჩამოყალიბებაში. ჩემთვის იმდენად მისაბაძია, რომ ჩემი მომავალი და კარიერა დავუკავშირე ისტორიას.

არ შემიძლია, რომ არ ვახსენო ლია ჭეფხოძე , რომელმაც შემაყვარა: „ვეფხისტყაოსანი", „დიდოსტატის მარჯვენა“, „გრიგოლ ხანძთელი“... მისი მოსმენა არის ერთი დიდი სიამოვნება. მის გაკვეთილზე მეც ერთ-ერთ პერსონაჟად ვგრძნობდი თავს. ის არის პროფესიაზე სიგიჟემდე შეყვარებული ადამიანი.

დასკვნა, სკოლა გვაძლევს ყველა იმ საჭირო რესურს, რაც ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე აუცილებლად გამოგვადგება“, - ვკითხულობთ მარიამ მინასიანის წერილში.