მასწავლებლებს კარიერული წინსვლისთვის სავალდებულო აქტივობების გავლა უწევთ. მათი საქმიანობა კი შესაბამისად ფასდება. პედაგოგებისთვის სავალდებულოა ე.წ. ღია გაკვეთილის ჩატარება, რომელსაც დირექტორი ან ხარისხის განვითარებისა და პროფესიული მხარდაჭერის ჯგუფი დაესწრება და შეაფასებს. გარდა ამისა, პედაგოგები, რომლებიც სტატუსის ამაღლებისთვის შრომობენ, გარე დაკვირვების დროს მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნული ცენტრის წარმომადგენლებისგან ფასდებიან.

გაკვეთილებზე დასწრების მთავარი მიზანია, შემოწმდეს მასწავლებლის პროფესიული უნარ-ჩვევები და ცოდნა, კლასის მართვის პროცესი, სწავლების დროს შეფასების გამოყენება, პედაგოგი ასევე ფასდება იმის მიხედვით, თუ რამდენად ეფექტურად იყენებს სასწავლო რესურსებს, რამდენად შეუძლია სასწავლო პროცესში ჩართოს თითოეული მოსწავლე და ა.შ. ბევრი რომ აღარ გავაგრძელოთ, მასწავლებლები სხვადასხვა კომპონენტში მოწმდებიან.

როგორც აღვნიშნეთ, შიდა შეფასების დროს მასწავლებელს დირექტორი ან ხარისხის განვითარებისა და პროფესიული მხარდაჭერის ჯგუფი აფასებს, გარე დაკვირვების დროს კი - მასწავლებლის სახლის წარმომადგენელი.

დადებითად შეფასდება თუ არა მასწავლებლის მიერ ჩატარებული გაკვეთილი, ეს პირდაპირ კავშირშია მის პროფესიულ წინსვლასთან. პედაგოგთა ნაწილი სწორედ უარყოფითი შეფასების გამო დარჩა სტატუსის ამაღლების მიღმა.

მასწავლებლები იშვიათად აპროტესტებენ მიღებულ შეფასებას, მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს საპრეტენზიო კომისია, რომელიც პედაგოგთა შეფასების შედეგებს განიხილავს.

საპრეტენზიო კომისია მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნული ცენტრის დირექტორის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით შექმნილი კომისიაა, რომელიც მასწავლებლის შიდა შეფასების შედეგებთან დაკავშირებულ და მასწავლებლისათვის სტატუსის მინიჭების თაობაზე მასწავლებლის საპრეტენზიო განაცხადებს განიხილავს.

რამდენად დააკმაყოფილებს საპრეტენზიო კომისია პედაგოგის სურვილს, რომ აქტივობები დადებითად შეუფასდეს, ეს ინდივიდუალურად განსახილველი თემაა, თუმცა ცდად ნამდვილად ღირს.