არ­გუ­მენ­ტი­რე­ბუ­ლი ესე ანა­ლი­ტი­კუ­რი ტექ­ს­ტია, რო­მე­ლიც სა­მი ძი­რი­თა­დი ნა­წი­ლი­ს­გან - შე­სა­ვ­ლისგან, ძი­რი­თა­დი ნა­წი­ლისგან და დას­კ­ვ­ნისგან შედ­გე­ბა.

არგუმენტირებული ესეს შესავალ ნაწილში უნდა დაისვას საკითხი ან პრობლემა, ძირითად ნაწილში წარმოდგენილი უნდა იყოს საკითხის ანალიზი, კონტრარგუმენტები და არგუმენტები, დასკვნით ნაწილში კი უნდა ჩანდეს ავტორის პოზიცია და შეჯამდეს სათქმელი. აუცილებელია, რომ შესავალი, ძირითადი ნაწილი და დასკვნა ლოგიკურად ებმოდეს ერთმანეთს.

რა არის კონტრარგუმენტი და აუცილებელია თუ არა მისი გამოყენება?

არგუმენტირებული ესე რამდენიმე პრინციპით შეიძლება აიგოს, შესაძლოა მსჯელობის როგორც არგუმენტებით დაწყება, ასევე კონტრარგუმენტის გამოყენება.

კონტრარგუმენტი არგუმენტის საწინააღმდეგო დებულებაა. ეს შეიძლება იყოს მოსაზრება, რომელიც თქვენს პოზიციას ეწინააღმდეგება. კონტრარგუმენტის გამოყენება მიზანშეწონილია, როდესაც ცდილობთ, ნათლად წარმოაჩინოთ საპირისპირო მოსაზრება და ამ მოსაზრების მომხრეთა პოზიცია.

ესეში კონტრარგუმენტის გამოყენების მიზანია, თქვენი მსჯელობის უკეთ წარმოჩენა და საწინააღმდეგო არგუმენტის გაბათილება თქვენი ნააზრევით. თქვენ მიერ მოყვანილი არგუმენტები კონტრარგუმენტების ფონზე დამაჯერებლად უნდა ჩანდეს.

არგუმენტირებული ესე შესაძლოა, ააგოთ შემდეგი პრინციპით: დასვათ საკითხი, მოიხმოთ ორი ან მეტი არგუმენტი თქვენი პოზიციის გასამყარებლად, შემდეგ აღნიშნოთ, რომ არსებობს საწინააღმდეგო მოსაზრება და თან დაურთოთ კონტრარგუმენტი, ბოლოს კი წერა დასკვნით დაასრულოთ.

მეორენაირად არგუმენტირებულ ესეში შესავლის შემდეგ მსჯელობა შეგიძლიათ, დაიწყოთ პირდაპირ კონტრარგუმენტით, შემდეგ მოიყვანოთ ორი არგუმენტი თქვენი აზრის მკაფიოდ წარმოსაჩენად, ბოლოს კი შეაჯამოთ და წერა დაასრულოთ დასკვნით.

არგუმენტირებული ესეს აგებისას გამოგადგებათ შემდეგი პრინციპიც, რომელშიც კონტრარგუმენტის გამოყენება აუცილებელი არ არის. შესავალში საკითხის დასმის შემდეგ მოიყვანეთ სამი არგუმენტი მოცემული მოსაზრების გასაბათილებლად, მსჯელობა კი დაასრულეთ საკითხის შეჯამებით.

იხილეთ ასევე: როგორ დავწეროთ კარგი ესე? - ამ წესების დაცვა გამოცდაზე მაქსიმალურ ქულას მოგიტანთ