ხშირად გვსმენია ფრაზა, რომ მასწავლებლები მხოლოდ ნახევარი დღე მუშაობენ , თუმცა ამ სტატიაში ვეცდებით დაგანახოთ, რომ მასწავლებლობა დიდ დროსა და ენერგიას მოითხოვს და დიდი პასუხისმგებლობაცაა. კვლევების მიხედვით, პედაგოგები არამარტო სკოლაში, არამედ სახლში დაბრუნების შემდეგაც ასრულებენ პროფესიულ საქმეებს. მათი სამუშაო საათების რელაურად განსაზღვრა კი არც ისეთი მარტივია, როგორც ეს ერთი შეხედვით შეიძლება გვეგონოს.

უნდა აღინიშნოს, რომ ეს სამუშაო ხანგრძლივი საათებითა და მძიმე დატვირთვით გამოირჩევა. მართალია, მასწავლებლების ნაწილი ახერხებს რომ დატვირთვას თავი აარიდოს, მაგრამ მათი უმეტესობა სამუშაო საათების იქითაც მუშაობს, ამის დასადასტურებლად, რამდენიმე თვალსაჩინო მაგალითი შეგვიძლია მოვიყვანოთ. 

1. მოსწავლეთა დავალებების სახლში შესწორება;

2. მომავალი გაკვეთლის ასახსნელად დამატებითი ინფორმაციის მოძიება და გაკვეთილის დაგეგმა;

3. მოსწავლეებისთვის ტეტსებისა და დავალებების შედგენა; დამოუკიდებელი სამუშაოების მოფიქრება...;

4. საკუთარი კარიერული წინსვლისთვის აუცილებელი ვალდებულებების შესრულებაა..

ერთი შეხედვით ჩამონათვალი შეიძლება მოკლე მოგეჩვენოთ, მოგრამ თუ გაითვალისიწნებთ რომ თითოულ მასწავლებელს კლასში საშუალოდ 20-დან 30-მდე მოსწავლე ყავს, ხოლო კლასების რაოდენობა არც ისე ცოტა, მიხვდებით, რომ სულაც არ არის მარტივი ათობით მოსწავლის ნამუშევრის შესწორება და მათთვის დამატებითი სამუშაოს მოფიქრება.

ხანგრძლივი სამუშაო საათების პრობლემა მხოლოდ კონკრეტული ქვეყნის მასწავლებლებს არ ეხებათ, ამაზე ყველა საუბრობს და მთავარ მიზეზად, რატომაც ეს თემა ასეთი განხილვადია, მასწავლებლები თავიანთი საქმიანობის დაუფასებლობასა და იმას ასახელებენ, რომ ზოგიერთი ადამანი ამ პროფესის წარმომადგენლებს ალმაცერად უყურებს.