ვაჟა-ფშაველას სახელობის ქალაქ რუსთავი №23 საჯარო სკოლაში სხვადასხვა მნიშვნელოვან საკითხზე მოსწავლეთა ცნობიერების ამაღლებას და მათი თვალსაწიერის გაფართოებას მნიშვნელოვანი ყურადღება ექცევა. 

ახლახან, მე-11^გ კლასში ჩატარდა გაკვეთილი-პროექტი თემაზე - „მემკვიდრეობითი მუტაციური ცვალებადობა და ემპათიის როლი მუტაციური დაავადებების ცნობადობის ამაღლებაში“.

პროექტის მიმდინარეობისას გამოყენებულ იქნა მთელი რიგი აქტივობები: მოსწავლეებმა ვიდეომასალის, პოსტერების, მოდელებისა და ბუკლეტების დახმარებით წარმოადგინეს როგორც გენური (ნამგლისებრი ანემია, მორისის სინდრომი, პროგერია, დიუშენის სინდრომი, ჰემოფილია, პოლიდაქტილია, ალბინიზმი), ასევე გენომური (დაუნის სინდრომი, ედვარსის სინდრომი, ტერნერ-შერეშევსკის სინდრომი, კლაინ-ფელტერის სინდრომი) და ქრომოსომული („კატის კნავილი“, მწვავე ლეიკოზი) დაავადებები თუ სინდრომები. 

თითოეული დაავადების პრეზენტაციის წარდგენისას ყურადღება გამახვილდა მათ გამომწვევ მიზეზებზე, მიმდინარეობასა და ნიშნებზე, ასაკობრივ და სქესობრივ მაჩვენებელზე, მკურნალობის არსებულ მეთოდებსა და ეფექტურობაზე. აქვე განიხილეს მათი მოლეკულური მექანიზმი, არა მხოლოდ ბიოლოგიის, არამედ ფიზიკისა და ქიმიის კანონზომირებების დარღვევები, რომლებიც სხვადასხვა მუტაგენური ფაქტორების ზეგავლენით განიცდიან ცვლილებებს და იწვევენ ამ უმძიმეს დაავადებებს.

პროექტის მიმდინარეობის ფარგლებში დასახელდა გამოჩენილი ადამიანები მემკვიდრული დაავადებებით.

მოსწავლეებმა ასევე შეადგინეს კითხვარი და შესაბამისად დიაგრამა, რომლის დახმარებით დაადგინეს ამ დაავადების თუ სინდრომების შესახებ თუ რა იციან თანატოლებმა და მოქალაქეებმა (სულ გამოკითხულ იქნა 100 პიროვნება). დიაგრამის განხილვისას აღმოჩნდა, რომ ცნობადობა არც ისე დაბალია, თუმცა საჭიროა მეტი  მუშაობა მაგალითად:

1)მოეწყოს შეხვედრა სასკოლო საზოგადოებასთან;

2)გაკეთდეს ნამუშევრების პრეზენტაცია;

3)დარიგდეს შესაბამისი ბუკლეტები;

4)ჩატარდეს საუბრები ემპათიის როლზე.

დასკვნით ნაწილში მოსწავლეებმა განსაკუთრებული ყურადღება გაამახვილეს ემპათიის როლზე, როგორც ერთ-ერთ ცნობადობის ამაღლებასთან დაკავშირებულ  ფაქტორზე. მათ ვიდეოფირების ჩვენებით და თავიანთი მოსაზრებების გამოთქმით, ერთხელ კიდევ გაამყარეს მოსაზრება იმის შესახებ, რომ გულისხმიერი თანადგომა მნიშვნელოვნად ცვლის დაავადებულ ადამიანთა ცხოვრების ხარისხს და ასევე მაღლა წევს საზოგადოების ცნობადობას ამ დაავადებების შესახებ. მუტაციურ დაავადებათა უმეტესობა განუკურნებელ დაავადებად ითვლება და ბუნებრივია თითოეული დაავადებული ადამიანი საზოგადოების ნებისმიერი წევრისგან ნამდვილად საჭიროებს დიდ ყურადღებასა და პატივისცემას.

მოსწავლეებში გაჟღერდა იმედი იმისა, რომ მომავალში იქნება პერსპექტივები იმისა, რომ მოიძებნოს მუტაციური დაავადებების განკურნების გზები, თუნდაც გენური თერაპიის დახმარებით.