ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხუნევის საჯარო სკოლაში 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგიკული მოვლენები გაიხსენეს. 

სკოლის მასწავლებელმა, 9 აპრილის მონაწილე და დაზარალებულმა, ლელა გრიგალაშვილიმა საინტერესო და ამომწურავი პასუხები გასცა მოსწავლეების შეკითხვებს.

„იყო ცრემლი, ემოცია და სიამაყე“,- აღნიშნავენ სკოლაში და მასწავლებელთან ჩაწერილ ინტერვიუს გვიზიარებენ, რომელსაც უცვლელად გთავაზობთ. 

- გთხოვთ, გაგვეცნოთ — რა როლი გქონდათ იმ მოვლენებში?

 - მე ვიყავი ერთ-ერთი რიგითი მონაწილე — ახალგაზრდა ადამიანი, რომელიც იდგა თავის ხალხთან ერთად და გამოხატავდა თავისუფლების სურვილს.

- რამდენი წლის იყავით 1989 წლის 9 აპრილს?

- იმ დროს ახალგაზრდა ვიყავი — ასაკი, როცა ყველაზე ძლიერად გრძნობ სამართლიანობისა და თავისუფლების მნიშვნელობას.

- როგორ გახსოვთ იმ პერიოდის საქართველო — როგორი იყო საზოგადოებრივი განწყობა?

- საქართველოში მაშინ ძალიან დიდი მუხტი იყო — ხალხში გაღვიძებული იყო ეროვნული თვითშეგნება, ერთიანობა და თავისუფლების ძლიერი სურვილი.

- რატომ გადაწყვიტეთ აქციაში მონაწილეობა?

- იმიტომ, რომ მჯეროდა — ჩემი ხმა მნიშვნელოვანი იყო. მინდოდა ჩემი ქვეყნის მომავლისთვის მცირედით მაინც შემეტანა წვლილი.

- რას ითხოვდნენ მაშინ შეკრებილი ადამიანები?

- ძირითადად ითხოვდნენ თავისუფლებას, დამოუკიდებლობას და სამართლიანობას.

- როგორი იყო ატმოსფერო რუსთაველის გამზირზე იმ დღეებში?

- ატმოსფერო ერთდროულად იყო ამაღელვებელი და სულიერი — ხალხი ერთმანეთს ამხნევებდა, ლოცულობდა, მღეროდა.

- გრძნობდით თუ არა საფრთხეს?

- კი, გარკვეული შიში იყო, მაგრამ იმედმა და ერთიანობამ ეს შიში დაჩრდილა.

- 9 აპრილის ღამე — როგორ დაიწყო ის ღამე თქვენთვის?

- ის ღამე დაიწყო მოლოდინით — არავინ იცოდა ზუსტად რა მოხდებოდა, მაგრამ ყველა გრძნობდა, რომ რაღაც მნიშვნელოვანი წინ გველოდა.

- რას ხედავდით და რას გრძნობდით იმ დროს?

- ვხედავდი ხალხის სიმტკიცეს და ერთობას. ვგრძნობდი შიშსაც, მაგრამ იმედიც ძალიან ძლიერი იყო.

- რა იყო ყველაზე მძიმე მომენტი?

- ყველაზე მძიმე იყო ის წუთები, როცა გაიგე, რომ ეს ყველაფერი ტრაგედიად გადაიქცა…

- იყო რამე, რაც არასდროს დაგავიწყდებათ?

- არასდროს დამავიწყდება ადამიანების ერთიანობა და ერთმანეთის მხარდაჭერა იმ რთულ დროს.

- რას გრძნობდით იმ ღამით — შიშს, იმედს, ბრაზს?

- ყველაფერი ერთად — შიშიც, იმედიც და დიდი ტკივილიც.

- რა გაძლევდათ ძალას?

- ძალას მაძლევდა ის, რომ ვიცოდი — იქ ვიდექი ჩემი ქვეყნისთვის და ჩემი ხალხისთვის.

- როგორ შეიცვალა თქვენი ცხოვრება ამ მოვლენების შემდეგ?

- ამ მოვლენამ დამანახვა, რამდენად ძვირფასია თავისუფლება და როგორ უნდა ვაფასებდეთ მას ყოველდღე.

-  რა მნიშვნელობა ჰქონდა 9 აპრილს საქართველოსთვის?

- ეს იყო დღე, რომელმაც ძალიან დიდი გავლენა მოახდინა ჩვენი ქვეყნის მომავალზე — ხალხის ერთიანობამ და თავგანწირვამ გზა გაუხსნა დამოუკიდებლობას.

- იყო თუ არა გარდამტეხი მომენტი? რატომ?

- დიახ, რადგან ამ დღემ საბოლოოდ გააძლიერა ხალხის სურვილი თავისუფლებისკენ და დაანახვა ყველას, რომ ეს ბრძოლა აუცილებელი იყო.

- რას ნიშნავს თქვენთვის დღეს სიტყვა „თავისუფლება“?

- თავისუფლება ნიშნავს პასუხისმგებლობას, ღირსებას და შესაძლებლობას ვიცხოვროთ საკუთარ ქვეყანაში ღირსეულად.

 - რას ეტყოდით დღევანდელ თაობას?

- არასდროს დაივიწყოთ ის ადამიანები, რომლებმაც საკუთარი სიცოცხლე გაწირეს თქვენთვის.

- რატომ არის მნიშვნელოვანი, რომ ახალგაზრდებმა ეს დღე არ დაივიწყონ?

- იმიტომ, რომ წარსულის ცოდნა გვასწავლის, როგორ დავიცვათ მომავალი.

- რა არის ყველაზე მთავარი, რაც უნდა ვისწავლოთ?

- ერთიანობა და ქვეყნის სიყვარული — ეს არის ყველაზე დიდი ძალა.

 - რას ნიშნავს თქვენთვის ფრაზა — „მადლობა თავისუფლებისთვის“?

- ეს არის მადლიერება იმ ადამიანების მიმართ, რომლებმაც თავიანთი სიცოცხლით მოიპოვეს ჩვენი თავისუფლება.

- რა სურვილი გაქვთ საქართველოს მომავლისთვის?

- ვუსურვებ მშვიდობას, ერთიანობას და ძლიერ, თავისუფალ განვითარებას.

იხილეთ ვიდეო: