მთავრობამ განათლების სტრატეგია დაამტკიცა სადაც, საუბარია სისტემურ გამოწვევებზეც. ერთ-ერთი მათგანი კი, ოფიციალური დოკუმენტის თანახმად, კომპეტენტური ადამიანური რესურსის ნაკლებობაა:

„განათლების ყველა საფეხურზე განათლების ხარისხსა და შესაბამისობასთან დაკავშირებული გამოწვევების ერთ-ერთი ძირითადი განმაპირობებელი ფაქტორია კომპეტენტური ადამიანური რესურსის ნაკლებობა და მათი მისაწვდომობა.

ადრეული და სკოლამდელი განათლების დაწესებულების აღმზრდელობა და მასწავლებლობა არამიმზიდველი კარიერული არჩევანია, შესაბამის საგანმანათლებლო პროგრამაზე ჩარიცხულთა შორის დიდია დაბალი აკადემიური მიღწევების მქონე სტუდენტების წილი, რომლებსაც ასევე დაბალი შედეგები ჰქონდათ ერთიან ეროვნულ გამოცდებზე.

აღმზრდელ-პედაგოგის, მასწავლებლის და სხვა აკადემიურ თუ ადმინისტრაციულ პოზიციაზე დასაქმება ნაკლებად მიმზიდველია დაბალი ანაზღაურების გამოც.

განათლების სექტორში დასაქმებულთა ანაზღაურება 90-იანი წლების შემდგომ ერთ-ერთი ყველაზე დაბალანაზღაურებადია. 2021 წლის მონაცემებით საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი 1357.4 ლარს შეადგენდა. 2020 წლის მონაცემებით, საქართველოში დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ანაზღაურება 1191 ლარია, მაშინ როცა განათლების სექტორში (სახელმწიფო სექტორი) დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი სახელმწიფო სექტორში 709, ხოლო არასახელმწიფო სექტორში 921.3 ლარია. აღნიშნულ მონაცემებს 2-3-ჯერ ჩამოუვარდება საჯარო სკოლამდელი დაწესებულებების აღმზრდელ-პედაგოგებისა და ზოგად განათლებაში მასწავლებლების საბაზო ნომინალური ანაზღაურება“.