გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა გარეჯვრის საჯარო სკოლაში 2021-2022 სასწავლო წლის მე-12 კლასელთათვის „ბოლო ზარი“ დაირეკა.

მეთორმეტეკლასელები სკოლას საზეიმო ვითარებაში, თუმცა სევდანარევი სიხარულით გამოემშვიდობნენ.

სკოლის დირექტორმა, მიხეილ ბიბილაშვილმა მეთორმეტე კლასის მოსწავლეებს ლექსი მიუძღვნა; ამ ფორმით დირექტორმა კურსდამთავრებულებს, ცხოვრების ახალ, მნიშვნელოვან ეტაპზე გადასვლა მიულოცა და წარმატებები უსურვა.

„XII კლასს

თორმეტი წელი გასულა,

მე თორმეტი დღე მგონია,

დროებავ,საით გაიჭერ,

რა მძლავრი ფრთები გქონია.

ეს რა უეცრად დაქალდნენ,

ეს რა უეცრად დაკაცდნენ,

წარსული წლების დღეები

სად დაილივნენ, სად გაცვდნენ?

მამულო, ჩვენო აკვანო,

ათასწლოვანო ივერო,

დედაო მამა-პაპათა,

დროა, იმედით იმღერო.

შენს მსახურებად მოილტვის,

აგერ, ახალი თაობა,

რომელთ  უწყიან, უქმობით

ხმალი ქარქაშში დაობდა -

თვალებბრიალა ვაჟები,

სალები, როგორც კაჟები,

მინდვრის ყვავილნი--ქალები,

გულში უნთიათ ალები.

შეხედეთ, ხელში უპყრიათ,

მომავლის ბაირაღები,

გწამდეს, არ გაიწირები,

გწამდეს, არ გაილახები.

როგორც ჰერაკლემ შეიდგა
ატლასის სარგო ცის თაღი,

მათ ჩააბარე და ანდე
ყანა, ვენახი და ბაღი,

რომ მეტად გააყვავილონ
და მოისთვალონ მტევნები

მხოლოდ და მხოლოდ ღვთისა და

საკუთარ თავის შეწევნით.

მათია მომავალი და

დღეს, უკვე, აწმყოც მათია,

იმ გულებში ხომ იმედის

და რწმენის ცეცხლი ანთია.

მჯერა, მამულო, შენს სახელს

თვით მეცხრე ცაზე ტყორცნიან,

მამა-პაპეულ საუნჯეს

თავს გევლებიან, გკოცნიან.

შენ მსახურებად უღელში

უკვე ხარივით ხვნეშიან,

მომავალი და მერმისი,

მწამს, საიმედო ხელშია.

ლექსს გიძღვნით, უკვე დინჯებო,

და სწავლის დროს კი - ანცებო,

ქალებო, გარეჯვრელებო,

თქვენ, გარეჯვრელო კაცებო.

და რომ არ იყოს სამშობლო

დამარცხებული, საწყალი,

მიიღეთ ჩვენგან დალოცვა-

მარადიული საგზალი“.