​პანდემიამ საქართველოს განათლების სიტემა არაერთი გამოწვევის წინაშე დააყენა,  მიუხედავად ამისა, ახლა სკოლებში დასწრებითი სწავლება განახლებულია და მხოლოდ წერტილოვანი შეზღუდვები მოქმედებს, გადაჭრით თქმა - რა შედეგი ჰქონდა ონლაინ გაკვეთილებს, ნაადრევია; ერთი კია, სპეციალისტები უკვე ღიად ალაპარაკდნენ პანდემიურ პერიოდში სასწავლო დანაკარგებზე და სწორედ ამ საკითხს ეხება UNICEF-ის განათლების პროგრამების ხელმძღვანელი - მაია ყუფარაძეც:

„ვირტუალურ გაკვეთილებზე გადასვლამ ცხადყო, რომ 50 ათასზე მეტ ბავშვს არ აქვს საგაკვეთილო პროცესში ჩასართავად საჭირო მოწყობილობა და ეს პრობლემა ამ დრომდე ვერ მოგვარდა. როდესაც ვსაუბრობთ ინტერნეტის არქონაზე ოჯახებში, საჭიროა სკოლებიც უზრუნველყოფილნი იყვნენ ინტერნეტით. ესაა სერიოზული პრობლემა და ინტერნეტპროვაიდერების კეთილსინდისიერებაზეა საუბარი - მნიშვნელოვანია სახელმწიფო სამსახურებმა დაამყარონ ურთიერთობა და გაარკვიონ, რატომ არ არიან ჩართულნი სკოლები ინტრნეტქსელში;

ასევე, საუბარია არა მხოლოდ სასწავლო, არამედ ფსიქოლოგიურ დანაკარგზე - ჩვენს ხელთ არსებული კვლევები მეტყველებს ბავშვების ემოციურ, ფსიქოლოგიურ სტრესზე, რასაც განაპირობებს მათი ხანგრძლივი დროით სახლში ყოფნა, მშობლები კი არ არიან ინფორმირებულები იმის შესახებ, როგორი აქტივობები შესთავაზონ სახლის პირობებში; ონლაინ-გაკვეთილები იყო დატვირთული, ძალიან სტრესული და სწავლის მიმართ ბავშვების მოტივაციას კლავდა, ამიტომ ბავშვს სჭირდება ფიზიკური აქტივობა, რეკრეაცია და თუ მშობელს გამოცდილება არ აქვს, მან უნდა მიმართოს სპეციალისტს.

საგულისხმოა, რომ ამ პერიოდში გაიზარდა ბავშვთა მიმართ ძალადობის ფაქტები და დამძიმდა სსსმ ბავშვების ყოფა... ძალიან ბევრი პრობლემა, რომელიც დამახასიათებელია ჩვენი განათლების სისტემისთვის, უფრო მწვავედ დადგა კოვიდის დროს: როგორ აღვნიშნე, პირველ რიგში, აუცილებელია ინტერნეტიზაცია, როგორც მოსწავლეების, ისე სკოლების; საჭიროა ონლაინ-ბიბლიოთეკების შექმნა და მნიშვნელოვანია, მოხდეს მასწავლებლების აღჭურვა არა მხოლოდ ტექნიკური ცოდნით, არამედ პედაგოგიური უნარჩვევებითაც - ვიცით, რომ ონლაინ-გაკვეთლიბის დროს ისინი ბავშვებს აძლევდნენ დავალებებს, მაგრამ არ უხსნიდნენ, ეს კი მასწავლებლების არაკეთილსინდისიერი დამოკიდებულებაა სასწავლო პროცესის მიმართ; ასევე საჭიროა განათლების სამინისტროს მეტი კოორდინაცია მშობლებთან, სამოქალაქო სექტორთან, რადგან ფიზიკური ტყვეობიდან დაბრუნებულ ბავშვებს აქვთ დიდი აკადემიური ჩამორჩენა“.