ბულინგი ჩვენი დროის ერთერთი პრობლემური და მნიშვნელოვანი გამოწვევაა, რომელსაც სკოლები და პედაგოგები მთელს მსოფლიოში განსხვავებული, ინდივიდუალური მეთოდებით ებრძვიან.

მათემატიკის მასწავლებელი კეტი პიტი სკოლის კედლებში გატარებული მრავალი წლის შემდეგ, დარწმუნებულია, რომ ხი­ლუ­ლი ბუ­ლინ­გი ში­ნა­გა­ნი მარ­ტო­ო­ბის შეგ­რძნე­ბით იწყე­ბა.

მათემატიკის მასწავლებელი მოსწავლეებს დაწყებითი კლასებიდანვე აკვირდება და ბავშვების მოძალადეებად ან მსხვერპლად ჩამოყალიბებამდე, პრობლემის აღმოფხვრას მისი წარმოშობისთანავე ცდილობს.

სასურველი შედეგის მისაღწევად პატარა თამაშს ატარებს კლასში. ყოველ პარასკევს მოსწავლეებს სთხოვს, ფურ­ცელ­ზე და­წე­რონ ოთხი კლა­სე­ლის სა­ხე­ლი, რომელთა გვერ­დზეც გაკ­ვე­თი­ლე­ბის დროს მომ­დევ­ნო კვი­რას დას­ხდე­ბოდ­ნენ. ასევე, ბავ­შვებ­მა უნდა და­ა­სა­ხე­ლონ თა­ნაკ­ლა­სე­ლი, რო­მე­ლმაც გა­სუ­ლი კვი­რის მან­ძილ­ზე ყვე­ლა­ზე კარ­გი მე­გო­ბრობა გაუწია.

გაკვეთილის დასრულების შემდეგ, კეტი ანონიმურად მიღებულ ფურცლებს აგროვებს და მათ გაანალიზებას იწყებს - რო­მე­ლი ბავ­შვე­ბის გვერ­დით არ სურს არა­ვის დაჯ­დო­მა, ან - რო­მელ­მა არ იცის, ვისთან სურს მეგობრობა, რო­მე­ლი მოსწავლეები დარ­ჩნენ თა­ნაკ­ლა­სე­ლე­ბის ყუ­რა­დღე­ბის მიღ­მა...

მას­წავ­ლე­ბე­ლი ცდი­ლობს, გა­მო­ავ­ლი­ნოს ბავ­შვე­ბი, რო­მელ­თაც თა­ნაკ­ლა­სე­ლე­ბი აიგ­ნო­რე­ბენ, ან თა­ვად უჭირთ სხვებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა.

მიღებული ინფორმაცია კეტის დროულად რეაგირებაში ეხმარება.

მათემატიკის მასწავლებლის ეს მეთოდი უკვე საქვეყნოდ ცნობილი და აღიარებულია.