ელენე წაქაძე თბილისის N39 და N142 საჯარო სკოლების დაწყებითი კლასის პედაგოგია, რომელიც მოსწავლეებს ინდივიდუალურ საჭიროებებზე მორგებულ საწავლო პროცესს სთავაზობს და საგნობრივ ცოდნასთან ერთად მათ პიროვნულ განვითარებაზე ზრუნავს. მოსწავლეებთან მეგობრული ურთიერთობით გამოირჩევა და ცდილობს მოსწავლეებისთვის მისაბაძ მაგალითად იქცეს. 

„ყოველთვის ვცდილობ თითოეულ მოსწავლეს ინდივიდუალურად მივუდგე, ვითანამშრომლო და ვაკონტროლო მოსწავლეებთან ურთიერთობა. მოსწავლეებთან ურთიერთობისას ვარ ძალიან ფაქიზი, ვცდილობ მოსწავლეებს ვაგრძნობინო ჩემი სიყვარული და თანადგომა. ასევე  ვცდილობ ვაკონტროლო ემოციები და მივიღო გააზრებული გადაწყვეტილებები. 
მასწავლებელს და მოსწავლეს საკმაოდ დიდი ხნის მანძილზე უწევთ ურთიერთობა, ამიტომ მასწავლებელი მოსწავლისთვის უნდა იყოს ერთგვარი მოდელი იმისა, რასაც მოითხოვს მოსწავლეებისაგან. როდესაც მასწავლებელი თავისი საქმის პროფესიონალია, ის უკვე მისაბაძია მოსწავლისათვის, რაც საგნის სიღრმისეულ სწავლას უწყობს ხელს, მაგრამ არ უნდა დაგვავიწყდეს მეორე ფაქტორიც, გარდა საგნის სწავლებისა, მასწავლებელმა მოსწავლის პიროვნულ განვითარებაზეც უნდა იზრუნოს, თვითონ უნდა იყოს მოსწავლის მიმართ ჰუმანური, გულისხმიერი, კეთილი, სამართლიანი და შრომისმოყვარე, რომ მოსწავლისათვის ამ კუთხითაც მოდელი გახდეს“,- აღნიშნავს პედაგოგი.

დაწყებითი კლასის პედაგოგი მოსწავლეთა მოტივაციაზე აქტიურად ზრუნავს და სასწავლო პროცესში საინტერესო აქტივობებსა და მეთოდებს მიმართავს, შეაქვს თამაშის ელემენტები და მეტი სიხალისე. 

„საგაკვეთილო პროცესში ვცდილობ გამოვიყენო სხვადასხვა აქტივობები, როგორიცაა: როლური თამაში, სიტუაციური ამოცანები, მოდელირება....რომლის დროსაც მოსწავლეებს საშუალება ეძლევათ ერთად შეასრულონ დავალებები, გამოხატონ თავიანთი აზრი თავისფლად, პატივი სცენ  სხვის მოსაზრებას, იმუშავონ პრობლემაზე და მიიღონ გადაწყვეტილება და იგრძნონ თავი თავისუფლად რომ მათ აზრს პატივს ცემენ. ასევე დაწყებით საფეხურზე მოსწავლეებს მოსწონთ მრავალფეროვანი რესურსი საგაკვეთილო პროცესში, ყოველთვის ვცდილობ  გაკვეთილი გავხადო საინტერესო და ამავდორულად სახალისოც“,- გვეუბნება პედაგოგი. 

ელენე წაქაძე კლასში მეგობრულ გარემოს უზრუნველყოფს და პატარებს სოციალური უნარების გამომუშავებაში ეხმარება, ასწავლის ემოციურ ინტელექტს. 

„კლასში როდესაც უმნიშვნელო კონფლიქტი წარმოიქმნება, განსაკუთრებით დაწყებით საფეხურზე, 1-ლ, მე-2 კლასში მოსწავლეებმა ჯერ არ იციან კონფლიქტის მოგვარების გზები, ამიტომ  შეიძლება მიმართონ ძალადობას, რადგან ჯერ კიდევ პატარები არიან და პრობლემის მოგვარების სხვა გზას ვერ ხედავენ, ზოგჯერ ფიქრობენ რომ მიზნის მისაღწევად ძალის გამოყენებაა საჭირო, ძალადობის გარეშე თანატოლებმა შეიძლება სუსტად ჩათვალონ და დაჩაგრონ, მოსწავლეებს ჯერ არ აქვთ სოციალური უნარ-ჩვევები, კომუნიკაციის გადაწყვეტილების მიღებისა და თვითმართვის უნარი, ამიტომ ჯერ ვერ ახერხებენ ააგონ და შეინარჩუნონ პოზიტიური ურთიერთობები, მათ ჯერ კიდევ არ იციან როგორ დაუმეგობრდნენ თანატოლს, რა მისაღები ფორმით მიიპყრონ მასწავლებლის ან სხვა უფროსის ყურადღება და გამოხატონ თავიანთი ემოცია. ამიტომ,  ყოველთვის ვცდილობ კლასში  შევქმნა ისეთი გარემო, სადაც მოსწავლეები ორიენტირებული იქნებიან თანამშრომლობასა და კონფლიქტების მშვიდობიან მოგვარებაზე, კონფლიქტის წარმოქნისას ვცდილობ ამოვიცნო კონფლიქტის  წარმოშობის მიზეზი და პრობლემის მოსაგვარებლად გამოვიყენო სწორი სტრატეგია, რაც მოსწავლეებს დაეხმარება ვასწავლო კონფლიქტის მოგვარების უნარ-ჩვევები“,- აღნიშნავს პედაგოგი და ამ შემართებით არა მხოლოდ საფუძველს უყრის მოსწავლეთა ხარისხიან განათლებას არამედ, ღირეული მოქალაქეების ჩამოყალიბებას.