მეორე მსოფლიო ომში მებრძოლი ქართველი ჯარისკაცის, ლეონტი შარვაძის წერილი ფრონტიდან

„ქ. ტყიბული

სად. ხრესილი
გურნის ფოსტა. სოფ. სოჩხეთი. შურა პლატონის ასულ შარვაძეს

1.XII.42

სალამი ძვირფასო დედა და მამა

მშობლებო, გისურვებთ ჯანმრთელობას და კარგათ ყოფნას. იყავით სულ მედგრათ. მომიკითხეთ ნახვის ნატვრით და შორიდან კოცნით შუშანა, ანგელინა, ჟუჟუნა და გრიშა. ჟორჟიკას ამბავი შემომითვალეთ, ჯარში წაიყვანეს თუ არა. თუ წაიყვანეს, სად და წერილი თუ მოდის. მომიკითხე მასტრედია და კაკოს ამბავი შემომითვალეთ. მომიკითხე ყველა მეზობლები ნახვის ნატვრით. მომიკითხეთ შურა და ჩემი პატარა ბარტყები.

პატივცემულო მშობლებო კი მართალია მე გამზარდეთ და ეხლა ჩემი შვილებიც თქვენ შეგექნათ მოსავლელათ, მაგრამ გულით და სულით უმორჩილესად გთხოვთ, მოუარეთ ჩემს ბავშვებს. კი ვიცი ცოტა ვიწროობა გექნებათ, მაგრამ მაინც მოუარეთ. ისე, დედა, წერილებს ვაგზავნი და მიიღეთ თუ არა, არ ვიცი. მე ჯერ წერილი არ მიმიღია და ვკვდები ჯავრით. რა ვიცი რა მოგივიდათ. დედა, წერილები ბევრი გამომიგზავნეთ, იქნებ მივიღო.

ახლა ამ წერილს ვატნევ 46 წლის ლაჭვერებს, რომლებიც გაანთავისუფლეს და ვთხოვ გამოვლას თქვენთან, მაგრამ გამოივლიან თუ არა, არ ვიცი და წერილს ან ქუთაისიდან გამოგიგზავნიან ან ვინმეს გამოატნევენ. ისე ჩემს ამბავს თუ იკითხავთ, კარგად ვარ. ხორცი ბევრი გვაქვს და საჭმელი. ვიმყოფები კავკასიონის მთებში ფრონტზე. ისე, 14 სექტემბერს მოთოვა და ეხლა ძალიან დიდი თოვლია. ლეონტი“.

ლეონტი შარვაძე 1943 წლის დეკემბერში უგზო-უკვლოდ დაიკარგა.

წერილი დაცულია ეროვნულ არქივში, ქუთაისის ცენტრალური არქივის ფონდში.