ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის, ხიდრის საჯარო სკოლაში სასწავლო პროცესი აქტიურად მიმდინარეობს, მოსწავლეები დიდი ენთუზაიზმით არიან ჩართულნი სასკოლო ცოხვრებაში და არაერთ საგანმანათლებლო პროექტშიც წარმატებით მონაწილეობენ.

ამჯერად, გაგაცნობთ მარიამ ჩაჩანიძეს, ხიდრის საჯარო სკოლის მე-10 კლასის მოსწავლეს, რომელმაც ლიტარატურულ კონკურსში წარმატებას მიაღწია და ამის შესახებ თავად გვიამბობს:

„მინდა, მცირე ინფორმაცია მოგაწოდოთ ჩემ მიერ დაწერილი მინიატურის შესახებ. როდესაც გავიგე, რომ „ახალი განათლება“ აცხადებდა კონკურსს - „დაწერე მინიატურა“, ვუამბე ჩემს თანაკლასელებს და შევთავაზე, მონაწილეობა მიეღოთ კონკურსში. გავაცანი კონკურსის წესები და ცოტა რამ მინიატურის შესახებ. ამ დროს ჩემი დამრიგებელი ჩვენთან ერთად იყო. მოულოდნელად შევნიშნე, რომ მასწავლბელმა მოიწყინა. ასე, მოწყენილი ადრე არასოდეს მინახავს. ვკითხე, რა ხდებოდა და მითხრა „ჩემი ისტორიაც ერთგვარი მინიატურაა".

მთელ დღეს ამ სიტყვებზე ვფიქრობდი... როდესაც გავიგე, რა ხდებოდა, გადავწყვიტე, ამ თემაზე მინიატურა დამეწერა და ჩემი მასწავლებლის სევდისთვის მიმეძღვნა. ჩემს მასწავლებელს 11 წლის ულამაზესი და უნიჭიერესი ქალიშვილი ჰყოლია დაღუპული. იგი 41 წელია მასწავლებელია და მისი ეს დიდი სევდა ჩვენზე არასოდეს გადმოსულა, როგორც მოსწავლეებზე. შვილის გარდაცვალებამდე ცოტახნით ადრე, თურმე თავად ებრძოდა სიკვდილს, გადარჩა, მაგრამ შემდეგ შვილი დაკარგა. მასწავლებელმა არ იცოდა იმის შესახებ, რომ მინიატურა ამ თემაზე დავწერე. შეიტყო მაშინ, როდესაც დავსახელდი კონკურსის ათი საუკეთესო ნაშრომის ავტორებს შორის. დამირეკა და მითხრა „შენ მე შვილი გამიცოცხლე, დიდი მადლობა ამისთვის“. ეს სიტყვები რომ მოვისმინე ორმაგი პასუხისმგებლობა ვიგრძენი და დავპირდი, რომ ყველანაირად შევეცდებოდი, გამარჯვებულებს შორის ვყოფილიყავი. გამარჯვება არ მსურს პირადი მიზნებისა და ინტერესებისთვის, მინდა, შვილმკვდარ დედას დარდი შევუმსუბუქო და ცოტა მაინც გავაბედნიერო. ეს კი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენი „მოწონება“ ექნება ვებგვერდზე ატვირთულ ჩემს ნაშრომს. გადადით ბმულზე, გაეცანით ჩემს ნაშრომს; თუ თქვენს სიმპათიას დაიმსახურებს „მოიწონეთ“ და გააზიარეთ ლინკი. ეს უმნიშვნელოვანესია“.

მარიამ ჩაჩანიძის მინიატურას, უცვლელად გთავაზობთ: