სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის ბოლნისის N1 საჯარო სკოლაში ერთ-ერთი ნიჭიერი მოსწავლე, მე-11 კლასელი დიმა თეიმურაზიანი სწავლობს. სკოლაში არსებობს ტრადიცია, რომლის მიხედვითაც გამორჩეულ მოსწავლეებთან საინტერესო ინტერვიუები მზადდება. სწორედ ასეთი ინტერვიუ ჩაიწერა დიმა თეიმურაზიანთან.

აღსანიშნავია, რომ დიმამ ხატვა 10 წლიდან დაიწყო, შემდეგ შეწყვიტა და სკოლის კონკურსში მონაწილეობის მიზნით კვლავ აქტიურად განაახლა. ზაფხულის ულამაზესი პეიზაჟის მეშვეობით კი სასკოლო კონკურსის ჟიურის ერთ-ერთი რჩეულიც გახდა. ნიჭიერი მოსწავლის სურვილია, ისტორიკოსი გახდეს. 

etaloni.ge გთავაზობთ ინტერვიუს, რომელიც ნიჭიერ მოსწავლესთან თავად სკოლის დირექტორმა, ირმა წაქაძემ ჩაწერა. 

„ - დიმა, ღმერთს რომ ეთხოვა ნახატი მაჩუქეო, რას დაუხატავდი?

- გულს, რომელიც ანათებს!

- რატომ?

- იმიტომ, რომ ვისაც ღმერთი უყვარს, ყველას გული ანათებს.

- ესე იგი, შენი გულიც ანათებს, თან ძალიან - ძალიან.

- ალბათ. სასწაულია თითო წამი, სასწაულია მზის ყოველი ამოსვლა და ჩასვლა. ბევრი სასწაულია დედამიწაზე, ამიტომ ვაჩუქებდი ღმერთს ადამიანების სიყვარულით განათებულ გულებს. სხვანაირად კიდევ როგორ გამოვხატავ მადლიერებას?!

- ასეთი საჩუქრის შემდეგ ღმერთი თუ გამოგზაურებდა დროში ვის ნახავდი?

- პირველად ლეონარდო და ვინჩს, მერე კარავაჯოს.

- დაპატიჟებდი საქართველოში?

- აუცილებლად. ვაჩვენებდი სვეტიცხოველს და წავუკითხავდი ვეფხისტყაოსანს.

- და შემდეგ რომელ მხატვარს ესტუმრებოდით?

- რაფაელს, ან პიკასოს და მოვუსმენდი მათ საუბარს.

დიმა, ბოლნისის პირველი საჯარო სკოლის მოსწავლეა. 10 წლიდან დაიწყო ხატვა. შემდეგ, შეწყვიტა და სკოლის კონკურსში მონაწილეობის მიზნით ისევ აქტიურად განაახლა. ზაფხულის ულამაზესი პეიზაჟით ჟიურის ერთ-ერთი რჩეულიც გახდა.

- ხატვა შევწყვიტე, რადგან არ ვიცოდი რაზე მეხატა. არ მქონდა მასალა და არც არავის ეცალა ჩემთვის. ბევრჯერ მინატრია, ნეტავ ფუნჯით ერთხელ მაინც მომესვა...

- მერე?

- მაგრამ, ახლა ბიცოლა მეხმარება და მიგზავნის მასალებს. ის არის ჩემი სულის მკურნალი.

- ბიცოლაც ჩვენსავით ფიქრობს რომ ძალიან საინტერესოდ მოსაუბრე და ნიჭიერი ადამიანი ხარ?

- დიახ, მხარში მიდგას. მან გამომიგზავნა თქვენი კონკურსის ლინკიც. ის რომ არა ვერც მივიღებდი მონაწილეობას.

- სახელი?

- ჰერიქნაზი, მე მას ჰერიქოს ვეძახი.

- სკოლის სახელით დიდი მადლობა გადაეცი ჰერიქოს. კიდევ ერთი განათებული გული ღმერთისთვის.

დიმას სამაგიდო წიგნი დანტეს „ღვთაებრივი კომედია" და „ვეფხისტყაოსანი“ ყოფილა. ძალიან უყვარს ლიტერატურა და ისტორიკოსობას გეგმავს. იმედი აქვს, რომ მომავალში თავის საქმეში წარმატებული იქნება და „იდეალიზმს“ მიაღწევს.

- რა იდეალიზმს დიმა, თუ მსოფლიოში მშვიდობა არ იყო რამე საქმეს წარმატება ექნება?

- არა, რა თქმა უნდა. მშვიდობა მხოლოდ ერთმანეთის დახმარებით დამყარდება. თუ ადამიანის თვალსაწიერი გაფართოვდება და მიხვდება რომ სახლის გარეთაც არის მსოფლიო, რომელზეც უნდა ვიზრუნოთ, აი მაშინ დამყარდება მშვიდობა. იცით, რა?!

- რაო, დიმა?

- ზოგადად, მშვიდობა ძალიან ფართე ცნებაა. ამაზე ბევრი ლაპარაკი მომიწევს, მაგრამ ონლაინ ეს ძალიან რთულია...

დავპირდი, სკოლაში რომ გავალთ ჩვენ საუბარს აუცილებლად გავაგრძელებთ. შემდეგ, მის ნახატებს ვუყურებდი და თან ვფიქრობდი, რომ არ მცოდნოდა, ის ჩვენი სკოლის მე-11 კლასის მოსწავლეა, წარმოვისახავდი სიცოცხლეზე შეყვარებულ ზრდასრულ ადამიანს, რომელსაც ძალიან უყვარს ღმერთიც, ადამიანიც, ადარდებს მომავალი და ფიქრობს მშვიდობაზე. დავინახე, რომ 16 წლის დიმას გული უკვე ძალიან ანათებს... დამავიწყდა მეთქვა, რომ უყვარს ცეკვა და ძალიან კარგად მღერის“, - წერია დირექტორისა და მისი ნიჭიერი მოსწავლის ძალიან საინტერესო ინტერვიუში.