რა არის წარმატებისთვის აუცილებელი და რა სჭირდება მომავალ თაობებს; ყველაზე ხშირად რას ახსენებს საკუთარ თავს და რა არის ის, რაც ეხმარება, როგორც დირექტორს - აღნიშნულ საკითხებზე etaloni.ge ლადო ასათიანის სახელობის ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბარდნალის საჯარო სკოლის დირექტორის, მთვარისა ახვლედიანის ბლიც-პასუხებს გთავაზობთ:

- სკოლა არის...

- ერთი დიდი ოჯახი, სადაც, ილიას სიტყვებით რომ ვთქვათ, „ადამიანი უნდა იწვრთნებოდეს ყოველის მხრით: გონებით, ზნეობით, სულით და ხორცით და არც ერთი მათგანი არ უნდა შეეწიროს მეორეს“.

- ცოდნა გვანიჭებს...

- იმის უნარს, რომ მეტი ცოდნა შევიძინოთ და ასევე იმის ცოდნასაც, რომ „არ არის სამარცხვინო და საზიანო არცოდნა. ყველაფრის ცოდნა არავის შეუძლია. სამარცხვინო და საზიანოა თავის მოჩვენება, რომ იცი ის, რაც არ იცი“.

- მომავალ თაობას სჭირდება...

- ნაკლები დამოძღვრა, მეტი ცოცხალი მაგალითის ჩვენება, სულხან-საბასეულად „სიტყვა საქმიანი და საქმე სიტყვიანი“.

- როდესაც მოსწავლე ვიყავი...

- მინდოდა მასწავლებლობა; მაწუხებდა უსამართლობის ყოველგვარი გამოვლინება, განსაკუთრებით მასწავლებლისგან და გულში ვამბობდი, რომ მე ვიქნები სამართლიანი მასწავლებელი და ყველა ბავშვი ერთნაირად მეყვარება, რაც ვფიქრობ, შევასრულე, თუმცა დირექტორობაზე ან ზოგადად, თანამდებობაზე არასოდეს მიოცნებია.

- დირექტორობა მეხმარება...

- მუდამ მეტი მოვთხოვო საკუთარ თავს; ვიყო თვითკრიტიკული; დავძლიო წყენა, ტკივილი; „დავუმორჩილო გონებას ურჩი სურვილები“ (მიხეილ ჯავახიშვილი), რომ ჩემში კოლეგები ხედავდნენ ერთიანი მიზნისკენ სწრაფვაში საიმედო ლიდერსა და ხელშემწყობს, მოსწავლეები კი - სანდო, მზრუნველ პედაგოგსა და უფროს მეგობარს.

- საკუთარ თავს ხშირად ვახსენებ...

- რომ „ვიჩქარო ნელა“; ვიყო ნაკლებემოციური და არასოდეს შევწყვიტო სწავლა.

- წარმატებისთვის აუცილებელია...

- საკუთარ უნარ-შესაძლებლობებში გარკვევა; დამოუკიდებელი არჩევანი („ჰკითხე ასსა, ჰქმენ გულისა, რა გინდა ვინ გივაზიროს“), მიზანსწრაფულობა და მტკიცე ნებისყოფა; ასევე სხვისი წარმატების გულწრფელი გაზიარება.