დიდება უკრაინას - Слава Україні

„ჩვენთვის ომი და მშვიდობა - სიცოცხლის, ანუ ცხოვრების მთავარი პანაცეაა. მოდით, სანამ ომზე ვისაუბრებთ, ორიოდე სიტყვა მშვიდობაზეც ვთქვათ. მშვიდობა ეს, ხომ ჰარმონიაა, რაც უმეტესწილად სანატრელია ადამიანთათვის. რაც მეტი დრო გადის, მეტ გამოცდილებას ვიღებთ და იმასაც, დღითიდღე, ვაცნობიერებთ, თუ რა მნიშვნელოვანია მშვიდობა, მაგრამ რაში გვჭირდება ომი?!

ალბათ ყველას გაგიგონიათ გამოთქმა: „ომი, რომ არა, მშვიდობას ფასი არ ექნებოდაო“. ბევრს სიტყვა ომი, ნეგატიურ ემოციებსა და მოგონებებს აღუძრავს, ზოგისთვის კი, ის მიღებული და კარგად გათვითცობიერებული მოვლენაა. ომი არ არის მარტო ადამიანებს შორის დაპირისპირება, ის ყველგანაა, თუნდაც თქვენი ორგანიზმი ავიღოთ, იმუნური სისტემა, მთელი ჩვენი არსებობის განმავლობაში განუწყვეტლივ ბრძოლაშია.

25 თებერვალი - უკრაინისთვის და მთელი მსოფლიოსთვის ისტორიული დღე, სწორედ 25 თებერვალს განახორციელა რუსეთმა კიევში პირველი საჰაერო თავდასხმა. უკვე მეთორმეტე დღე ომის ქარ-ცეცხლში. ნუთუ ესაა გამოსავალი?! ხალხის დახოცვა?! ბავშვები, სულ ახალშობილები, რომლებმაც თავისი ქვეყნის შეყვარებაც ვერ მოასწრეს უკვე ლტოლვილები არიან. ნუთუ, ბატონი ვლადიმერ პუტინი არ ფიქრობს, რომ ისტორიაში ბარბაროსი პრეზიდენტის სახელით შევა?! ყველას გვახსოვს 2008 წელი, ზუსტად იგივე ვითარება, რომელიც ახლა უკრაინაშია. ჩემი პატივისცემა ვოლიდიმირ ზელენსკის, რომელიც ფრონტის ხაზზე თავის მებრძოლებთანაა და ყველაფერს აკეთებს ხალხის მშვიდობისთვის. ნუთუ, რუსებო, სინდისი არ გაქვთ?! მოსახლეობას სატელევიზიო ანძაც კი აუფეთქეთ, ჰუმანიტარული ნივთების გაგზავნის საშუალებაც აღარაა, ღამე იწყებთ იერიშებს როცა „ქალაქს“ სძინავს. ჩვენც როგორც ახლა უკრაინელი ხალხი იცავს თავის სამშობლოს, ასე უნდა დავიცვათ საქართველო. რუსების საყურადღებოდ, არც უკრაინაში და არც საქართველოში ხალხი თქვენ მოსვლას კარგად არ შეხვდება, აქ არავინ გელით! შეაჩერეთ ეს აქტივობები, ნუთუ, ჩვენზე მაინც არ ფიქრობთ, ბავშვებზე, ან თუნდაც მოხუცებზე... შეწყვიტეთ ომი, ეს უბრალოდ ქმედებაა უბედურებისკენ! იმედია, მალე მშვიდობა დაისადგურებს და ყველა თავის ქალაქებში და სოფლებში დაბრუნდება“,- წერს მოსწავლე ნინო გერაძე.