„36 წელია მაწავლებელის საპატიო სახელს ვატარებ. მათემატიკის უფროსი მასწავლებლის სტატუსით ვასწავლი მათემატიკას და ინფორმაციულ ტექნოლოგიებს. ნამდვილი მასწავლებლობა ხელოვნებაა, მასწავლებლობა ღვთისგან ნაბოძები ნიჭია. ვფიქრობ, ყველა ადამიანი გარკვეული მისიით მოევლინა სამყაროს. სწორედ ამ მისიის აღსრულება მაგულმზიანებს და მას მასწავლებლობა ჰქვია. მასწავლებლობა ერთ-ერთი უჩვეულო პროფესიაა. საინტერესო და საპასუხისმგებლო. ერთი მხრივ, სასიამოვნოა მოზარდებთან ურთიერთობა, მოსწავლეთა პიროვნული ფორმირების პროცესში მონაწილეობა-ხელშეწყობა, მეორეს მხრივ ვალდებულება-საკუთარი გონება, ინტელექტი და თავისუფალი აზროვნება მიმართო ბავშვებისკენ, რომელთა მომავალიც შენს ხელშია. ეს ის პროფესიაა, სადაც საკუთარი თავის რეალიზება შეიძლება, რადგან მასწავლებელი მუდამ დგას არაერთი გამოწვევის წინაშე. ჩემმა მრავალწლიანმა პედაგოგიურმა და ხელმძღვანელ პოზიციაზე მოღვაწეობამ მაჩვენა, რომ ფორმალური და არაფორმალური განათლებით მეტი შედეგის მიღწევაა შესაძლებელი. მშვიდობის მშენებლობა, დემოკრატიული პრინციპები, ქველმოქმედება, გარემოს დაცვა, ცხოვრების ჯანსაღი წესი, ტრადიციებზე აღზრდა, შრომა, ტოლერანტობა - ღირსეული და მშვიდი ცხოვრებისკენ მიმავალი გზაა. ყოველი განათლებული და მდიდარი ადამიანი ხომ საუნჯეა საქართველოსთვის... ჩემი ცხოვრების დევიზია: „ნუ გაუკეთებ სხვას იმას, რაც არ გინდა შენ გაგიკეთონ“, „იცხოვრე მთელი სიცოცხლე“. ჩემს კოლეგებს ვეტყოდი - უბრალოდ გიყვარდეთ ბავშვები, აღზარდეთ პატრიოტული სულისკვეთებით, მიეცით მათ განათლება და აზრის თავისუფლად გამოთქმის საშუალება; მუდმივად იფიქრეთ თვითგანვითარებაზე, გაეცანით ახალ მიდგომებს და გქონდეთ სიახლეებისადმი მიმღებლობა, რადგან სიახლეების გარეშე განვითარება შეუძლებელია, არ დაავიწყოთ „ვისი გორისანი არინ“ და სამი ღვთაებრივი საუნჯე: „მამული, ენა,სარწმუნოება“, - აღნიშნავს მარინე ტაბატაძე.