მარინე პეტრიაშვილი თბილისის N219 საჯარო სკოლის მასწავლებელია, რომლისთვისაც პედაგოგობა მოწოდებაა, ჯერ თავად შთააგონა საყვარელმა მასწავლებელმა, ახლა კი თვითონ იქცა მოსწავლეებისთვის სამაგალითო პიროვნებად. მოსწავლეები მის მიმართ განსაკუთრებული სითბოთი გამოირჩევიან, გამოხატავენ სიყვარულს, რაც მისთვის დიდი მოტივაცია და ბედნიერებაა. 

Etaloni.ge გიზიარებთ ბლიც-ინტერვიუს პედაგოგ მარინე პეტრიაშვილთან:

- კარგი მასწავლებლის სამი აუცილებელი თვისება... 

- პირველ რიგში, უყვარდეს ბავშვები, იყოს მათთან მეგობრული, იყოს ემპათიური, ეს ხელს შეუწყობს მათ ურთიერთობას, გაკვეთილის დაგეგმვისას გაითვალისწინოს მოსწავლეთა ცოდნის დონე და ინტერესი. 

- საკლასო ოთახში  დისციპლინა ნიშნავს...

- ურთიერთპატივისცემას, მოსწავლეთა ჩართულობასა და საგნით დაინტერესებას, ერთმანეთის აზრის მოსმენასა და უკუკავშირს. 

- ფრაზა, რომელსაც ყველაზე ხშირად ვიყენებ გაკვეთილზე...

- აბა, გენაცვალე, გისმენ, ღიად გამოთქვი შენი აზრი, პატივს ვცემ თითოეულის მოსაზრებას. ჩემო მერცხლებო, ყურადღებით მომისმინეთ!

- აბიტურიენტი რომ ვიყო...

- კვლავ ჩემს პროფესიას ავირჩევდი, რადგან მასწავლებლობა ჩემი სულიერი მოწოდებაა, ეს განაპირობა ჩემი ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლის მზია მარკოზაშვილის სიყვარულმა და ბავშვებთან მიდგომამ. 

- როგორ ფიქრობთ, როგორ დაგახასიათებდნენ თქვენი მოსწავლეები...

- ჩემი მოსწავლეები კომენტარებში ხშირად მწერენ, რომ ვენატრები, ვარ მათთვის კარგი პიროვნება, თბილი, ყურადღებიანი. ეს მე მოტივაციას მიმაღლებს და ენერგიას მმატებს. 

- ყველაზე დიდი წარმატება, რისთვისაც სასწავლო პროცესში მიგიღწევიათ...

- ეს არის საინტერესო და ხალისიანი გაკვეთილი, მოსწავლეები ვაზიარე პოეზიის სიბრძნესა და სიყვარულს, ყოველი გაკვეთილის ბოლო 5 წუთი, პოეზიის დროა. ამ დროს ჩვენ „ვტკბებით“ და პოეზიით „ვთვრებით“. 

- მოსწავლე რომ ვიყავი განსაკუთრებით მაინტერესებდა...

- ქართული ენისა და ლიტერატურის გაკვეთილი, საგანიც მიყვარდა და მასწავლებელიც. თავიდანვე ვიცოდი, რომ ეს პროფესია უნდა ამერჩია. ამით მე ბედნიერი ვარ, მაინტერესებდა ჩემი თავი მასწავლებლის ამპლუაში და აი, ყოველ ცისმარე დღეს, მივუყვები სკოლისაკენ სავალ გზას.