ხშირად მშობლები ვერ ამჩნევენ ბავშვების განცდებს და არ ინტერესდებიან მათი გაბუტვის მიზეზებით.  

შედეგად მოზარდი ვერ ერკვევა საკუთარ თავსა და შეგრძნებებში.  

ბავშვების ემოციური ინტელექტის ექსპერტები დეივიდ ანტონაცა და ანტონელა დე ამუკო მშობლების ტიპურ შეცდომებზე საუბრობენ:

ბავშვებს ეუბნებიან, რომ გაბრაზება, წყენა და მოწყენა საზიანოა. ამის საპირისპიროდ, ექსპერტები გვირჩევენ, კი არ უგულებელვყოთ ბავშვის უარყოფითი ემოციები, არამედ მივცეთ მათ ნეგატივისგან დაცლის საშუალება და დამშვიდებულზე ავუხსნათ მსგავსი ქცევების არასარურველობა, მივაჩვიოთ ისინი საკუთარი ემოციების კონტროლს.

მშობლები ფიქრობენ, რომ ბავშვი ვერაფერს ხვდება, აქვთ დამოკიდებულება - „გაიზრდება და შემდეგ ავუხსნი“. ექსპერტთა თქმით, ისინი არ უნდა გაურბოდნენ შვილების მიერ დასმულ შეკითხვებს და მათზე ასაკის შესაბამისად უნდა პასუხობდნენ. დეივიდ ანტონაცის აზრით, ბავშვები ემოციური ინტელექტის შესასწავლად 4 წლიდან უკვე მზად არიან.

„ემოციები უნდა ჩაახშო-სამომავლოდ გამოგადგება“. ზოგიერთები ფიქრობენ, რომ წარმატებას ის ადამიანები აღწევენ, რომლებიც არ გამოხატავენ გრძნობებსა და ემოციებს. სინამდვილეში კი, ადამიანს განცდები ყოველთვის თანდევს. თუ ბავშვი გაურბის მის გამოხატვას, შინაგანად მაინც განიცდის და ამ მიდგომამ, შესაძლოა, ფსიქიკა სერიოზულად დაუზიანოს.

ექსპერტთა თქმით, ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებებს სწორედ ემოციური კომფორტის საფუძველზე ვიღებთ (იქნება ეს მეგობრობა, სამსახური თუ სხვა ურთიერთობები )ამდენად, ემოციის გამოხატვა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.

„უნდა ეცადო, დაიცვა ბავშვი მოსალოდნელი შეცდომისა და იმედგაცრუებისგან“- ამ მოსაზრებასთან დაკავშირებით ექსპერტები „ოქროს შუალედის“ დაცვას გვირჩევენ. მათი თქმით, აუცილებელია, ბავშვმა მშობლების გვერდში დგომა იგრძნოს, მაგრამ ამ გზით, არ უნდა დაკარგოს თავისუფალი ქცევა და აზროვნება, საკუთარ საქციელზე პასუხისმგებლობა.