ფრაზეოლოგიზმი არის სიტყვათა მყარი შესიტყვება, რომელიც დამახასიათებელია ამა თუ იმ ენისათვის, მისი შემადგენელი სიტყვები ისე არის დაკავშირებული ერთმანეთთან, რომ გაიგება მთელი ფრაზის მნიშვნელობა და არა მისი შემადგენელი სიტყვების მნიშვნელობა ცალ-ცალკე და მათი ჯამი.

ფრაზეოლოგიზმებს ზოგჯერ იდიომებს, ფიგურალურ გამოთქმებს ან ხატოვან სიტყვა-თქმებს უწოდებენ. როგორც წესი, მათ ვხმარობთ გადატანითი მნიშვნელობით.

ფრაზეოლოგიზმებს ახასიათებს  შემადგენლობის უცვლელობა. მათი დიდი ნაწილი ვერ ეგუება ახალი სიტყვების ჩართვას.

 ხატოვანი სიტყვა-თქმები შეიძლება იყოს:

• წმინდა ეროვნული რეალობის ამსახველი
• ბიბლიური წარმოშობის
• ანტიკური მითოლოგიიდან მომდინარე
• ცნობილი ისტორიული მოვლენების ამსახველი
• წარმომავლობა ზოგჯერ ძნელი დასადგენია

გთავაზობთ ეროვნული რეალობის ამსახველ რამდენიმე ფრაზეოლოგიზმს თავისი განმარტებით:

ადამის ხნის - დიდი ხნის, ძალზე მოხუცი, ძველებური;

ავ თვალს არ ენახვება - ძალიან კარგია, ლამაზია, მშვენიერია;

თვალში ნაცრის შეყრა - მოტყუება;

აირია მონასტერი - არეულობა და უთავბოლობა გამეფდა, უწესრიგობა დაიწყო;

ალიყურის ჭმევა - სილის გაწვნა;

ბევრმა წყალმა ჩაირა - დიდი დრო გავიდა;

ალმაცერად ყურება/ალმაცერად ცქერა - უნდობლად, ეჭვით მოკიდება;

ღობე-ყორეს ედება - უაზროდ მოქმედებს;

ანკესზე წამოგება - მოტყუება, ვისიმე ხრიკების მსხვერპლად გახდომა, მახეში გაბმა;

არახუნებს მოშლილი წისქვილივით - უაზროდ ლაპარაკობს;

მშრალზე დატოვა -  ყველაფერი დააკარგვინა;

აფრის აშვება - დაურიდებლად მოქცევა, აწყვეტა;

ქვას ქვაზე არ ტოვებს - ყველაფერს ანადგურებს;

ყურები ჩამოყარა - მოიწყინა