საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ნინოს სახელობის მართლმადიდებლური სკოლის 
თეატრალური სტუდია „რამპას“ მოსწავლეებმა დაუვიწყარი სანახაობა წარუდგინეს მაყურებელს – სპექტაკლი, რომელიც ერთდროულად ისტორიული, მხატვრული და საგანმანათლებლო მნიშვნელობის ნიმუში იყო. 

ილია ჭავჭავაძის იდეები და მისი ცხოვრების ეპიზოდები სცენაზე გაცოცხლდა არა მხოლოდ ტექსტებით, არამედ სამსახიობო ოსტატობით, მუსიკით, ქორეოგრაფიით, შესანიშნავი კოსტიუმებით და ესთეტიკურად დახვეწილი დეკორაციით.

სპექტაკლის დრამატურგია და რეჟისურა, რომელიც მთლიანად პედაგოგ მარი თაბაგარის ნამუშევარია, უდავოდ დიდ შრომას მოითხოვდა. მასალების დიდი მოცულობის მიუხედავად, წარმოდგენა ლოგიკურ და ემოციურ მთლიანობად იქცა. რთული იქნებოდა ამხელა ინფორმაციის ერთ წარმოდგენაში განთავსება, თუმცა იგრძნობოდა, როგორც პროფესიონალიზმი, ასევე გულწრფელი სიყვარულით შესრულებული საქმე. 

ლალი მელივამ, როგორც პროდიუსერმა და სკოლის დირექტორმა, დიდი წვლილი გაიღო, რომ ეს ყველაფერი ერთიან, მაღალხარისხიან წარმოდგენად ქცეულიყო.

განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია მოსწავლეთა შესრულება –მათ მთელი სიცხადით გააცოცხლეს ის ეპოქა, რომელსაც წარმოადგენდნენ. მათი ხმის ტემბრი, ჟესტიკულაცია და სცენური ქმედება იმაზე მეტყველებდა, რომ თითოეულ მათგანს ნამუშევარი ჰქონდა პერსონაჟის როლზე, რომელსაც ასახიერებდა. თითოეულმა მათგანმა განსაკუთრებული შთაბეჭდილება დატოვა, დარწმუნებით, ემოციურად და შინაგანი სიღრმით წარმოადგენდნენ გმირთა სახეებს: ილია წიკლაური,სალომე გულისაშვილი, მარიამ ანთიძე, დემეტრე ლიპარტელიანი, გიორგი ანთიძე, ტაისია ბუჩუკური, დავით გოგოჩაშვილი, ტასო ფორჩხიძე, თეკლა ჩარგეიშვილი, დაჩი კუტუბიძე, ანა მახარობლიძე, ბარბარე ზიბზიბაძე, თეკლა შანიძე, ვატო რაზმაძე და გაბრიელ ჯიბლაძე.

შთამბეჭდავი იყო სპექტაკლში მუსიკა და ქორეოგრაფია. ნინო ბიბილურის მუსიკალური ხელმძღვანელობით შესრულებული კომპოზიციები ქმნიდა სათანადო განწყობასა და ხაზს უსვამდა ეპოქის სულიერ მხარეს, ხოლო ნათია ხუჭუას ქორეოგრაფია ბუნებრივად ერწყმოდა სანახაობას.

სპექტაკლის ერთ-ერთი ყველაზე ღირებული ელემენტი იყო ის, რომ აქ მოზარდები არა მარტო თამაშობდნენ, არამედ თავადაც სწავლობდნენ. მათთვის ეს იყო არა უბრალოდ როლის შესრულება, არამედ ლიტერატურის, ისტორიის, ეროვნული იდეალებისა და ილიასეულ მსოფლმხედველობის გაცნობიერება.

„სპექტაკლი - „ჩემო კარგო ქვეყანავ!“ იმაზე მეტია, ვიდრე ერთი სასკოლო წარმოდგენა. ეს არის მაგალითი იმისა, როგორ შეიძლება თეატრმა ხელი შეუწყოს თაობების კულტურულ და სულიერ განათლებას. საქართველოს განათლების სივრცეში ასეთი ინიციატივები ნამდვილად უნდა გახდეს უფრო ხშირი“,- აღნიშნეს ღონისძიებაზე მიწვეულმა სტუმრებმა, რომლებიც აღფრთოვანებას ვერ მალავდნენ წარმოდგენის დასასრულს -  „როგორც მაყურებელი, დარბაზში ყოფნისას გრძნობ, რომ ეს არ არის მხოლოდ სცენაზე გათამაშებული ისტორია – ეს არის ცოცხალი მესიჯი, რომელსაც ეს ბავშვები მომავალს გადასცემენ. ასეთი წარმოდგენები გვაძლევს იმედს, რომ ეროვნული კულტურის ფუნდამენტი მტკიცედ დგას და მისი გამგრძელებლები ღირსეული თაობაა“,- აღნიშნა აღფრთოვანებულმა მაყურებელმა.

იხილეთ ფოტოები: