ბოლნისის მუნიციპალიტეტის დისველის საჯარო სკოლის პედაგოგი ნინო დოხტურიშვილი იგონებს ლელა ტყემალაძეს. 

გულისამაჩუყებლად სევდიანია გარდაცვლილი პედაგოგის დაბადების დღე, მით უფრო, თუ ეს პედაგოგი  ყველასთვის - მასწავლებელთა, მოსწავლეთა და მშობელთა - იდეალი და მისაბაძი  ადამიანი იყო. სწორედ ასეთ პედაგოგს, სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის ბოლნისის N1 საჯარო სკოლის უდროოდ გარდაცვლილ კოლეგას იგონებს თავის სევდიან წერილში ნინო დოხტურიშვილი:

„დრო წყლის დინებას ისე უმოწყალოდ მიჰყვება, რომ ვერ ვახერხებთ, მედიდურად  შევავლოთ თვალი, ამაყად გავუწიოთ მეგზურობა, ზვიადად შევერკინოთ ბედისგან მონაგარ განსაცდელს.  ადამიანური თვალსაზრისით, ვცდილობთ შთავაგონოთ ჟამთასვლა ისე, რომ  ჰარმონიული ნაყოფიერი გარემო შევქმნათ. სწორედ ასეთი ატმოსფერო იყო შენი ცხოვრების თანამგზავრი, რომელიც მეხსიერებას მრწამსივით შემორჩება.

თითქოს მარჯვენა ხელი მომაჭრეს და, ამის გამო, გაუსაძლის, გაუცნობიერებელ სიცარიელეს ვგრძნობ. ბავშვებიც  გაკვირვებულები უყურებენ შენს გადიდებულ ფოტოს და ვერ ხვდებიან, თუ რატომ   უმზერ ასე შორიდან.    მომხიბვლელი, სიკეთით აღსავსე თვალებით  გეძებენ ... გელიან.. ვერ გპოულობენ!

ლელა,  დაუფიქრებლად გეტყვი, რომ ჩემს ცნობიერებაში  ხსოვნის ღრმა ფესვები გადგი შენი გონიერებით, სითბოთი და მზრუნველობის უნარით....

ყველას ბოლო წუთამდე ყველას გვეგონა, რომ სასწაულის კეთილგონიერებით მონატრების კორიანტელს მოგვახვევდი თავზე...მაგრამ ბედისწერამ თავისი სიჯიუტე გამოავლინა და უდიერად ჩაებღაუჭა შენს უკვდავ სულს.. შეუცნობლი ქალბატონი იყავი - გასაოცარი შარმით, ძლევამოსილი, უდრეკი  დაუოკებელი  ხასიათით... სწორედ ეს გაძლევდა იმის ძალას,  რომ ცოცხალი და უდრტვინელი დაბრუნებოდი შენს  საყვარელ ადამიანებს.

მსურს, მართებულად გამოვხატო ის დამახასიათებლი შტრიხები, რომლებიც მთელი ცხოვრება ლანდივით გაგდევდა..
სამაგალითო პედაგოგი , ინეტელექტისა და ჰუმანურობის მაგალითი, იდეალური ხელმძღვანელი, საოცარი   მეგობარი, ახლობელი, ნათესავი....უამრავი ინიციატივის ავტორი და  წარმმართველი, საოცრად სტუმართმოყვარე, საუკეთესო ტრადიციების მიმდევარი. დამეთანხმება ერიც და ბერიც, რომ იყო ერთდროულად მისაბაძი მომხიბვლელი  ქალი და შეგეძლოს ვაჟკაცური მედიდურობის გამოვლენა, მხოლოდ  ერთეულების ხვედრია....   სწორედ შენნაირ  გამორჩეულს მსურს  განსაკუთრებული ჟესტით   მოგილოცო დაბადების დღე, დღე რომელიც შენს გარეშე ტკივილი და წუხილია, შენთან ერთად კი დღესასწაული იყო...
 სანამ ცოცხალი ვარ და იქნებიან ჩემი გენის გამგრძელებლები, რომელთა აღზრდაში, განვითარებასა და წინსვლაში  დიდი წვლილი გაქვს შეტანილი მანამდე  იქნება  შენი დაბადების დღე  ჩემთვის  გამორჩეულად აღსანიშნავი...   
 დღე,  რომელმაც გაქცია  ადამიანად ,  შრომისმოყვარე პიროვნებად,   უდავო ძალისხმევის შედეგად ღირსეულ წამყვან პედაგოგად. დარწმუნებული ვარ, არც ამას დაყაბულდებოდი და უფრო და უფრო დიდ მწვერვალებს დაიპყრობდი, შენი ნიჭისა და შესაძლებლობების  გათვალისწინებით.

ბოლნისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის N1 საჯარო სკოლას  შენი სახით დააკლდა ღირსეული ადამიანი, ბიოლოგიის წარმატებული   პედაგოგი  და გამორჩეული  კოლეგა.. ჩვენ დაგვაკლდა საარსებო გარემო , სადაც მხოლოდ შენზე მოგონებებიღა გვინათებს გულს , გვინელებს დარდსა და ნაღველს, გვიმსუბუქებს ცხოვრების სავალ გზას!
გილოცავ დაბადების დღეს დიდი სიყვარულითა და მონატრებით!“