ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ხუცუბნის საჯარო სკოლის მეცხრე კლასის მოსწავლე ლანა თხილაიშვილი ეპიდემიის გამო შეცვლილ ცხოვრებაზე გაკეთებულ ჩანაწერში აღწერს, რა ენატრება ყველაზე მეტად წარსული ყოველდღიურობიდან. მოსწავლის ნამუშევას ჩვენ უცვლელად გთავაზობთ: 

                                                მონატრების 1 თვე -რა გვასწავლა სიჩუმემ 

რა მასწავლა სიჩუმემ და მონატრებამ ? თავისუფლების , გართობის , მეგობრობის ფასი. უსაშველოდ იწელება კარჩაკეტილი გაზაფხული, ალბათ იმიტომ, რომ ოდესღაც ამ სიჩუმესა და ერთფეროვნებას სკოლა გვიფერადებდა, იქ გატარებული ყოველი დღე საოცარი და უამრავი ემოციით დატვირთულია. მენატრება, როცა მასწავლებელი გაკვეთილზე აგვიანებს ჩვენ კი კლასში გადატრიალებას ვაწყობთ. მენატრება მასწავლებლების წაკითხული ლექციები რომ უკვე დიდები ვართ და მოწესრიგებულები უნდა დავხვდეთ , ასევე მათი ცნობილი ფრაზა  ხმაურის დროს „ კლასში ვარ თუ ბაზარში?“. დამრიგებლის შემოძახილი „დიდი ხარ და ცოტა დასერიოზულდი“. მენატრება სკოლის ეზოს დალაგება ,რადგან ეს ყველაზე სახალისო სასჯელია რაც კი ოდესმე ვინმეს მოუგონია , მენატრება შატალოები და აღნიშვნა იმის, რომ მანდატურებს დავუსხლტით, ვერასდროს წარმოვიდგენდი თუ ოდესმე ჩემი ყოველდღიური რუტინა მომენატრებოდა .
მეორე მხრივ, მოგვეცა შანსი გამოვავლინოთ აქამდე ჩვენთვის უცნობი ნიჭი , გავატაროთ მთელი ეს დრო ოჯახთან ერთად , დავკავდეთ საყვარელი საქმიანობით,  მეტი დრო დავუთმოთ შინაურ ცხოველებს , შევეცადოთ  მთელი ეს დრო ნაყოფიერად გამოვიყენოთ . 

რაც უფრო გვეკრძალება გარეთ გასვლა მით მეტად გვინდება იგი , თუმცა თუ ვაიძულებთ საკუთარ თავს და დავრჩებით შინ მალე მოვახერხებთ და დავამარცხებთ პატარა უხილავ არსებას რომელმაც ყველა ააფორიაქა . დაემორჩილე მოწოდებას და  „დარჩისახლში“. 

გაუფრთხილდით თითოეულ წამს,  გიყვარდეთ, გესმოდეთ და პატიობდეთ ცხოვრება უკან აღარ დაბრუნდება. მოვა დრო და ყველაფერი თავის ჩვეულ რითმს დაუბრუნდება.

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში