სავარაუდოდ ბევრი ახალგაზრდა მასწავლებელი დაფიქრებულა ერთ მარტივ კითხვაზე - „რატომ არ ვუყვარვარ ჩემს მოსწავლეებს?“ და მართალია, ერთი შეხედვით ისე ჩანს, თითქოს, კეთილგანწყობილი და მეგობრული მასწავლებელი, რომელიც მოსწავლეებს პატივს სცემს, პასუხად იმავეს უნდა იღებდეს, მაგრამ საქმე ასე მარტივად არ არის.

ძალიან ხშირად, მაშინაც კი თუ მასწავლებელი მოტივირებულია და მოსიყვარულეა, მოსწავლეებისგან ვერ იბრუნებს იმას რასაც ელოდება. იმედის მომცემია ის, რომ შემთხვევათა უმეტესობაში მდგომარეობა გამოსწორებადია: მოსწავლეების პატივისცემის და ავტორიტეტის დაბრუნება შესაძლებელია. 

ყველაფერი კი მასწავლებლის ქმედებებსა და გადაწყვეტილებებზეა დამოკიდებული, რომლებიც დაგეხმარებათ ან აიმაღლოთ ავტორიტეტი მოსწავლეთა თვალში ან დაკარგოთ. 

მოდით განვიხილოთ რამდენიმე ყველაზე გავრცელებული მიზეზი, რის გამოც შესაძლოა მოსწავლეებს არ მოსწონდეთ.

1. კლასი მასწავლებლის კონტროლს არ ემორჩილება

წარმოიდგინეთ, რომ სემინარზე ხართ, რომელსაც პატივსაცემი პროფესორი ატარებს. თქვენთვის საინტერესოა მისი მოსმენა, მაგრამ ერთ-ერთი მსმენელი გამუდმებით ხელს გიშლით, როგორც თქვენ, ისე ყველა დანარჩენს. პროფესორი კი ამ დროს მის შესაჩერებლად არაფერს აკეთებს. აუდიტორიაში ხმაურია და საჭირო ინფორმაციის დაჭერა უბრალოდ შეუძლებელია. შედეგად თქვენ ღიზიანდებით და სახლში მიდიხართ იმედგაცრუებული, რომ საჭირო მოცულობით ინფორმაცია ვერ მიიღეთ, პროფესორი კი, რომელმაც წესრიგის დამრღვევი ვერ გააჩერა, თქვენს თვალში ავტორიტეტს კარგავს.

იმავეს გრძნობენ მოსწავლეები, როდესაც კლასში დისციპლინას ვერ უმკლავდებით, შეეცადეთ, მოსწავლეთა სიყვარულის საღი განჯა მიაშველოთ. გადახედეთ მოსწავლეებთან ურთიერთობის ხასიათს და თითოეული წესრიგის დამრღვევისთვის ეფექტური მიდგომის ხერხი მოიფიქრეთ.  იხილეთ : როგორ დავაწყნაროთ ხმაურიანი კლასი - 11 ოქროს წესი მასწავლებლებისთვის

2. არ გესმით თქვენი მოსწავლეების

გაკვეთილის დროს მოსწავლეებისგან ითხოვთ სმენას და ყურადღებას. მაგრამ უსმენთ კი თქვენ მათ? ან აძლევთ საუბრის შესაძლებლობას?

თუ გაკვეთილებზე ძირითადად თქვენი ხმა ისმის, შეეცადეთ ეს შეცვალოთ, ამიტომ მიმართოთ რამდენიმე ხრიკს, რომელიც მოსწავლეებს აგრძნობინებს, რომ მათაც უსმენენ და მაც მთავარია ესმით. 

კვირაში ერთხელ მოსწავლეებთან რაიმე თემის განხილვა ჩვევად აქციეთ. ზოგჯერ შეგიძლიათ ექსპერიმენტული გაკვეთილების ჩატარებაც, რომლის დროსაც მხოლოდ ბავშვები ისაუბრებენ.

სთხოვეთ მოსწავლეებს წლის მანძილზე შეავსონ კითხვარი, რომელთა პასუხები მოგცემენ საშუალებას გააანალიზოთ თქვენ მიერ გამოყენებული რომელი მეთოდი ამართლებს და რომელია რა. 

აწარმოეთ „კლასის ჟურნალი“, რომელშიც მოსწავლეები სხვადასხვა თემაზე მოკლე ჩანაწერებს გააკეთებენ, მაგალითად, რა აწუხებთ, თქვენს გაკვეთილებზე რა მოსწონთ, როგორ ხასიათზე არიან და ა.შ. გაეცით მათ შენიშვნებს მოკლე პასუხები (მაგალითად: „კი, ხანდახან მეც მიყვარს წვიმიანი ამინდი“). ეს დაგეხმარებათ მოსწავლეების ნდობის მოპოვებასა და მათთან დამეგობრებაში. 

3. საჭიროა გადახედოთ პრიორიტეტებს

ძალიან ხშირად ხდება ისე, რომ მასწავლებელი თავს ხელმძღვანელის როლში ხედავს, ამ სიტყვის ცუდი გაგებით. იგი ელოდება საყოველთაო აღიარებას და თავის უპირატესობას მოსწავლეებს ყველა ხერხით აჩვენებს. მასწავლებლის ასეთი ქცევა კი სარგებელს არავის მოუტანს.„დაქვემდებარებულებს“ ხომ არ უყვართ ხელმძღვანელი. დაფიქრდით და საკუთარ თავს გვერდიდან შეხედეთ, იქნებ ფსონის დადება უფრო სანდო და პარტნიორულ ურთიერთობებზე ღირს?

4. გეშინიათ გამოჩნდეთ არაკომპეტენტური

ნუ შეგეშინდებათ გამოჩნდეთ არაკომპეტენტური. მოსწავლეები ყველაფერს ამჩნევენ, ამიტომ მოიკრიბეთ ძალა და აღიარეთ თქვენი „მარცხი“, შეეცადეთ გაიცინოთ მასზე კლასთან ერთად. წინააღმდეგ შემთხვევაში დიქტატორის რეპუტაციას შეიძენთ.

ასევე დაგაინტერესებთ - როგორ უნდა მოიქცეს მასწავლებელი თუ მოსწავლის კითხვაზე პასუხი არ აქვს

5. დაგავიწყდათ „ოქროს წესი“

ყველასთვის ნაცნობია ფრაზა - სხვას ისე უნდა მოექცე, როგორც გინდა რომ მოგექცნენ. იგივე ეხება სწავლებასაც. სავარაუდოდ, თქვენს ცხოვრებაში იყო მასწავლებელი, რომლიც არ მოგწონდათ. დარწმუნდით, რომ თქვენც მის შეცდომებს არ იმეორებთ. მისდიეთ ერთ მარტივ წესს: ასწავლეთ ისე, როგორც გინდათ, რომ გასწავლიდნენ თქვენ.