პედაგოგთა ოჯახში აღიზარდა, ბავშვობიდან არჩეული ჰქონდა ცხოვრების გზა და ჯერ კიდევ ახალგაზრდა წითელდიპლომიანმა ისტორიკოსმა დაიწყო ქვეყნის განათლებულ მომავალზე ზრუნვა. მნიშვნელოვანი პედაგოგიური გამოცდილების დაგროვების შემდეგ, აგერ უკვე 30 წელია, დირექტორი გახლავთ და სასკოლო ცხოვრებას წარმატებით ხელმძღვანელობს. მომავალი თაობის სწავლებისა და აღზრდის საქმეში შეტანილი წვლილისთვის  ღირსების ორდენით ორჯერ დაჯილდოვდა და ახლა საკუთარ გამოცდილებას კორბოულის N1 საჯარო სკოლის დირექტორი ბეგლარ არჯევანიძე Etaloni.ge-ს უზიარებს.

- სასკოლო ცხოვრების წარმატებას რამდენიმე მნიშვნელოვანი ფაქტორი განაპირობებს, ეს არის მატერიალური ბაზა, პროფესიონალი მასწავლებლები, მოწადინებული მოსწავლეები და მშობელთა ჩართულობა. პირველი პუნქტი საჩხერეში ნამდვილად მოწესრიგებული გვაქს, რისთვისაც მადლიერები ვართ. მასწავლებლების საქმის საოცრად მოყვარულები და მცოდნეები გვყავს, პედაგოგობა ხომ ღვთისგან ბოძებული მაღალი ნიჭია და მას საზოგადოებისგან მეტი დაფასება სჭირდება. მიყვარს ჩემი პროფესია, რომელიც მსურს, რომ უფრო ავტორიტეტული, ანაზღაურებადი და საინტერესო გახდეს მომავალი თაობისთვის.

ბეგლარ არჯევანიძე პოეზიაზეა შეყვარებული და ქართული ლექსების სიმდიდრით ძალიან ამაყობს. განსაკუთრებით მუხრან მაჭავარიანის „საბას“ გამოარჩევს ახლა კი, სპეციალურად Etaloni.ge-სთვის პედაგოგის შეუფასებელ ღვაწლს გიორგი წერეთლის ლექსს უძღვნის:




- სასკოლო ცხოვრების წარმატებას რომ დავუბრუნდე... ვთქვი, რომ მნიშვნელოვანი ფაქტორი მშობელთა სისტემური ჩართვაა, რაც ჩვენს რეალობაში, სოციალური მდგომარეობიდან და ცხოვრების წესიდან გამომდინარე პრობლემური საკითხია. მიუხედავად კომპიუტერული რესურსის მწირი ხელმისაწვდომობისა, ამ მხრივ Izrune.ge საუკეთესო პორტალია. გენიოსია გოჩა ტყეშელაშვილი.  მან ოჯახის, ბავშვისა და სკოლის ერთი მიზნით გაერთიანება ისეთი პროგრამით შეძლო, რომელსაც ბევრი განვითარებული ქვეყანა ინატრებდა. აღარაფერს ვამბობ „ეტალონზე“, რომელიც მოსწავლეთა შემეცნებისადმი ინტერესს, წინსვლის მოტივაციას ზრდის და მთელი საქართველოს სკოლებს აერთიანებს. გლობალიზაციის პროცესში დიდი გამოწვევების წინაშე ვდგავართ, ვისურვებდი, რომ სამშობლოს მეტი სიყვარული დაგვენერგა ბავშვებში, რათა თანამედროვე ინოვაციებისთვის ფეხის აწყობა ეროვნულ ტრადიციებსა და ფასეულობებზე დაყრდნობით შეგვძლებოდა.