რა უნდა იცოდეს ბავშვმა ბაღში მისვლისას? - ეს კითხვა აქტუალობას არ კარგავს. ამჯერად გთავაზობთ ლექსებს, რომელთა ცოდნაც, უფროსი ჯგუფების აღსაზრდელებს გამოადგებათ.

მათი მოცულობა და სირთულე ისეთია, რომ ბავშვები ძალიან არ დაიტვირთონ და თანაც, დრო შინაარსიანად გაატარონ. 

„მზე ამოვა დილით“ (მარიამ წიკლაური)



„ია“ (ნოდარ დუმბაძე)

რა ყვავილს ვგავარ, თუ იცით?
კარგად შემხედეთ, აბა...
ცისფერი ქუდი მახურავს,
მაცვია ლურჯი კაბა.
ბაღში ვარ, ხელით მატარებს
ჩვენი მებაღე ძია,
თავზე პეპელა მაზის და
იცით?
მე ია მქვია.


„ობობა“ (ვასილ გულეური)

რა ყოფილა ეს ობობა,
მთელი ეზო შემოღობა!
განა წნელით ანდა ფიცრით,
- რა აგიხსნათ, თქვენც ხომ იცით?

ქსელს ამზადებს იმისთანას,
ვერც ხერხი ჭრის და ვერც დანა...
ირგვლივ ისე შემოფინა,
ბუზიც ვეღარ შემოფრინდა! 


„ახალი კბილი“ (იოსებ ციცქიშვილი)

მიყვარს ბევრი კანფეტი
და მურაბა ტკბილი,
ამ ზაფხულში სოფელში
მოვიცვალე კბილი.

ბებომ მითხრა: _ ეგ კბილი
გავატანოთ თაგუნებს,
მაგის ნაცვლად თაგუნა
თავის საღ კბილს გარგუნებს.

თაგვო, კბილი მომეცი
და საქვეყნოდ გპირდები,
ცოტას შევჭამ კანფეტებს,
შენს კბილს გავუფრთხილდები.


„დილა მშვიდობისა“ (მაყვალა მრევლიშვილი)

ჩიტო, ჩიტო, ნაცარავ,
ვის უგალობ, ვისა?
შენ გიგალობ, პატარავ,-
დილა მშვიდობისა!
-მზეო, მზეო, ცხრათვალა,
ვის უცინი, ვისა?
-გაიღვიძე, პატარავ,
დილა მშვიდობისა!
-პაწაწინა ყვავილო,
რად გაშალე კვირტი?
-შენთვის მინდა, პატარავ,
აბა დამაკვირდი!
-მეც ახლავე ავდგები,
მეც დავიბან პირსა,
ყველას მივესალმები:
დილა მშვიდობისა!


„თაფლი“ (დიანა ღვალაძე)

მე და ბაბუმ სოფელში,
გავაკეთეთ სკები.
მოვაშენეთ ფუტკარი
და თაფლითა ვტკბებით. 

ჩიტი ფეფო დაგვძახის: -
ნუ იქნებით გულქვა,
ცოტა თაფლი ჩემთვისაც
გამოართვით ფუტკარს...