„სანამ დაფინანსების ვაუჩერული სისტემა ძალაშია, დაფინანსების ცენტრიდანულობა (პროგრამული, სასტატუსო) მთლიანად უნდა გაუქმდეს, ეს თანხა უნდა დაემატოს ვაუჩერს, რითაც კანონით გათვალისწინებული ფინანსური ინსტრუმენტის მოცულობა გაიზარდება და ხელფასიან დანამატიანად მხოლოდ ვაუჩერიდან დაფინანსდება პედაგოგი.

რაც მთავარია, დაფინანსების დიფერენცირებული მიდგომა არანაირ კავშირში არაა თანხების დაზოგვასთან. როდესაც პარალამენტი სახელმწიფო ბიუჯეტს იღებს, განათლებისთვის გამოყოფილ „ფინანსურ კვოტაში“, შეუძლებელია მან გაითვალისწინოს ამგვარი დიფერენციაცია. შეუძლებელია, საკანონმდებლო ორგანომ განსაზღვროს, საბიუჯეტო წლის განმავლობაში, როგორი იქნება მოსწავლეთა მობილობა, საჯაროდან კერძოში და მცირეკონტიგენტიანიდან - მრავალკონტიგენტიან სკოლებში გადასვლის (და პირიქით) დინამიკა. პარლამენტი ამ ფაქტორების გაუთვალისწინებლად იღებს ერთიან ბიუჯეტს. 

საჯარო თუ კერძო სკოლის ყველა მოსწავლეთა ვაუჩერი უნდა იყოს სატანდარტულად თანაბარი. როგორ უნდა ანაზღაურდეს სასტატუსო დანამატი „დუალიზმის მოხსნისა“ და მხოლოდ ვაუჩერული დაფინანსები შემთხვევაში, ე.წ. სასტატუსო დანამატების ძირითად ხელფასზე მიბმა გაადვილდება, თუ მასწავლებლის მიერ მოპოვებულ თითოეულ კრედიტს მივაღიჭებთ შესაბამის კოეფიციენტს. ამ გზით ყველანაირი საათობრივი დატვირთვაც ანაზღაურებადი გახდება და უფრო მეტი – ყოველი კრედიტქულა, მიუხედავად იმისა, რა სტატუსი აქვს მასწავლებელს ასევე ანაზღაურებადი შეიძლება გავხადოთ. მაგალითად, ამ ეტაპზე არსებობს განათლების დონეების, აკადემიური ხარისხის და სამუშაო სტაჟის კოეფიციენტები (მაგ: დოქტორისა და მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხის კოეფიციენტია - 1,2), რომლითაც გამოითვლება კონკრეტული პედაგოგის სახელფასო ანაზღაურება. მაგალითისთვის, თუ პედაგოგის თითოეული კრედიტქულისთვის ავიღებთ საშუალოდ 0,05 კოეფიციენტს, მაშინ ანაზღაურების არსებული სისტემის მიხედვით თითოეული კრედიტქულაზე თვიური ანაზღაურება გამოვა დაახლოებით 25 ლარი, 10 კრედიტქულაზე 250 ლარი და ა.შ.

შედეგი: ამგვარად აღმოიფხვრება დისკრიმინაციული მიდგომა. სტატუსის დანამატი პირდაპირ აისახება მასწავლებლის თანამდებობრივ სარგოში კოეფიციენტის სახით. და ნებისმიერი საათობრივი დატვირთვის შემთხვევაში ის პროპორციულად გადანაწილდება. ანუ, მასწავლებელი ნებისმიერ დაგროვებულ კრედიტქულაზე ნებისმიერი საათობრივი დატვირთვის შემთხვევაში აიღებს ამ კრედიტქულის ექვივალენტურ ფინანსურ ანაზღაურებას.

მართალია, საქართველოში მასწავლებლის ანაზღაურების ოდენობა მინიმალურადაც ვერ უახლოვდება საერთაშორისო სტანდარტებს, მაგრამ ეს რეკომენდაციები ეხება არსებული ანაზღაურების ოდენობას, ვაუჩერის მოცულობის ზრდა კი ავტომატურად გამოიწვევს მასწავლებლის ანაზღაურების ზრდასაც და საჭირო აღარ იქნება დამატებითი ნორმატიული მანიპულაციები და რაც მთავარია, აღარ დაზარალდებიან უკვე სტატუსმოპოვებული პედაგოგები.

ეს რეკომენდაციები შემოგვაქვს არსებული რეალობის გათვალიწინებით. საბოლოოდ, ცხადია მთლიანად შესაცველია, როგორც ანაზღაურების, ისე პედაგოგთა დიფერენციაციის სისტემა, ჩვენი შემოთავაზებული რეკომენდაციები გულისხმობს ფუნდამენტურ ცვლილებებს ხსენებულ ბრძანებაში ( No126/ნ) და მოსწავლის ფინანსური ვაუჩერის ოდენობის ზრდას.

სანამ დაფინანსების ვაუჩერული სისტემა ძალაშია, დაფინანსების ცენტრიდანულობა (პროგრამული, სასტატუსო) მთლიანად უნდა გაუქმდეს, ეს თანხა უნდა დაემატოს ვაუჩერს, რითაც კანონით გათვალისწინებული ფინანსური ინსტრუმენტის მოცულობა გაიზარდება და ხელფასიან დანამატიანად მხოლოდ ვაუჩერიდან დაფინანსდება პედაგოგი.

რაც მთავარია, დაფინანსების დიფერენცირებული მიდგომა არანაირ კავშირში არაა თანხების დაზოგვასთან. როდესაც პარალამენტი სახელმწიფო ბიუჯეტს იღებს, განათლებისთვის გამოყოფილ „ფინანსურ კვოტაში“, შეუძლებელია მან გაითვალისწინოს ამგვარი დიფერენციაცია. შეუძლებელია, საკანონმდებლო ორგანომ განსაზღვროს, საბიუჯეტო წლის განმავლობაში, როგორი იქნება მოსწავლეთა მობილობა, საჯაროდან კერძოში და მცირეკონტიგენტიანიდან - მრავალკონტიგენტიან სკოლებში გადასვლის (და პირიქით) დინამიკა. პარლამენტი ამ ფაქტორების გაუთვალისწინებლად იღებს ერთიან ბიუჯეტს. ამ კანონსაწინააღმდეგო ნორმატივის გასწორება

საჯარო თუ კერძო სკოლის ყველა მოსწავლეთა ვაუჩერი უნდა იყოს სატანდარტულად თანაბარი. როგორ უნდა ანაზღაურდეს სასტატუსო დანამატი „დუალიზმის მოხსნისა“ და მხოლოდ ვაუჩერული დაფინანსები შემთხვევაში, ე.წ. სასტატუსო დანამატების ძირითად ხელფასზე მიბმა გაადვილდება, თუ მასწავლებლის მიერ მოპოვებულ თითოეულ კრედიტს მივაღიჭებთ შესაბამის კოეფიციენტს. ამ გზით ყველანაირი საათობრივი დატვირთვაც ანაზღაურებადი გახდება და უფრო მეტი – ყოველი კრედიტქულა, მიუხედავად იმისა, რა სტატუსი აქვს მასწავლებელს ასევე ანაზღაურებადი შეიძლება გავხადოთ. მაგალითად, ამ ეტაპზე არსებობს განათლების დონეების, აკადემიური ხარისხის და სამუშაო სტაჟის კოეფიციენტები (მაგ: დოქტორისა და მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხის კოეფიციენტია - 1,2), რომლითაც გამოითვლება კონკრეტული პედაგოგის სახელფასო ანაზღაურება. მაგალითისთვის, თუ პედაგოგის თითოეული კრედიტქულისთვის ავიღებთ საშუალოდ 0,05 კოეფიციენტს, მაშინ ანაზღაურების არსებული სისტემის მიხედვით თითოეული კრედიტქულაზე თვიური ანაზღაურება გამოვა დაახლოებით 25 ლარი, 10 კრედიტქულაზე 250 ლარი და ა.შ.

შედეგი: ამგვარად აღმოიფხვრება დისკრიმინაციული მიდგომა. სტატუსის დანამატი პირდაპირ აისახება მასწავლებლის თანამდებობრივ სარგოში კოეფიციენტის სახით. და ნებისმიერი საათობრივი დატვირთვის შემთხვევაში ის პროპორციულად გადანაწილდება. ანუ, მასწავლებელი ნებისმიერ დაგროვებულ კრედიტქულაზე ნებისმიერი საათობრივი დატვირთვის შემთხვევაში აიღებს ამ კრედიტქულის ექვივალენტურ ფინანსურ ანაზღაურებას.

მართალია, საქართველოში მასწავლებლის ანაზღაურების ოდენობა მინიმალურადაც ვერ უახლოვდება საერთაშორისო სტანდარტებს, მაგრამ ეს რეკომენდაციები ეხება არსებული ანაზღაურების ოდენობას, ვაუჩერის მოცულობის ზრდა კი ავტომატურად გამოიწვევს მასწავლებლის ანაზღაურების ზრდასაც და საჭირო აღარ იქნება დამატებითი ნორმატიული მანიპულაციები და რაც მთავარია, აღარ დაზარალდებიან უკვე სტატუსმოპოვებული პედაგოგები.

ეს რეკომენდაციები შემოგვაქვს არსებული რეალობის გათვალიწინებით. საბოლოოდ, ცხადია მთლიანად შესაცველია, როგორც ანაზღაურების, ისე პედაგოგთა დიფერენციაციის სისტემა, ჩვენი შემოთავაზებული რეკომენდაციები გულისხმობს ფუნდამენტურ ცვლილებებს ხსენებულ ბრძანებაში ( No126/ნ) და მოსწავლის ფინანსური ვაუჩერის ოდენობის ზრდას“, - აღნიშნულია კანონპროექტში.