აფხაზეთის N2 საჯარო სკოლის მეათე კლასის (დამრიგებელი დ. ფირცხალავა) მოსწავლე ანა ხარჩილავა აფხაზეთიდანაა. ის თავის ოჯახთან ერთად თბილისში ცხოვრობს. ოჯახში ხშირად საუბრობენ აფხაზეთზე, მონატრებულ მეგობრებზე, მეზობლებზე, ეზო-კარზე...

ანას უყვარს კითხვა, ლიტერატურაზე საუბარი. თავის მოსაზრებებს ხშირად უზიარებს ლელა მასწავლებელს, რომელიც მას ქართულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლის.

წარმოგიდგენთ ანა ხარჩილავას ჩანახატს მონატრებულ აფხაზეთზე.

აფხაზეთი

ოდესღაც ასე იყო: აფხაზეთი სული და გული გახლდათ საქართველოსი, სადაც იწერებოდა დიდებული ისტორია ჩვენი ქვეყნისა, იქ იყო აფხაზეთიც! მაგრამ ეს იყო მაშინ, როცა ჩვენს უდიდეს და ულამაზეს სამშობლოში ღვთის წყალობით „რძე და თაფლი“ მდინარეებად გადმოედინებოდა. ღვთისმოყვარე ქართველებმა და აფხაზებმა კარგად იცოდნენ ერთმანეთის ფასი და მუდამ ერთიანი ძალებით იბრძოდნენ მომხვდურთა წინააღმდეგ! როგორც ჩანს აფხაზებს თავიანთი გამორჩეული ადგილი ჰქონიათ მიჩენილი ყველა სხვა ტომთა შირის და ისინი მეფე თამარს ისე ჰყვარებია, როგორც ყველა სხვა. საყოველთაო სიყვარული ჩვენს შორის გრძელდებოდა მეცხრამეტე საუკუნის 90-იან წლებამდე, მერე კი... მერე დაიწყო შფოთი და უნდობლობა, გაღრმავდა და გაიბზარა გული აფხაზეთისა...ის გაღმა მხარეს დარჩა, ჩვენ კი გამოღმა მხარეს ვართ და ერთმანეთისთვის სიყვარულით სავსე სიტყვა ვერ მიგვიწვდენია. „სიყვარულით“ შემოსულმა და ცნობიერებით გაბატონებულმა მტერმა დააბნელა მზე ისტორიისა.

დადგა ხანგრძლივი პერიოდი გაუცხოებისა, მტრობისა და უნდობლობისა. მშვიდობის მშვენიერი ნაგებობა ძველებურად რჩება ზმანებად, მიუწვდომლად და სასურველად. ამ პერიოდში ადვილი არა არის დადგე მშვიდობისმყოფელობის პოზიციაზე და დაივიწყო შენი პირადი სიმწარე, წყენა და  უსიამოვნებები.

განსაკუთრებული აღმოჩნდა უახლესი წარსულის მოვლენები აფხაზებისა და ქართველების ისტორიაში, როცა ორი მჭიდროდ გადაჯაჭვული ნათესაური კავშირით, ტრადიციებით, წეს-ჩვეულებებით, ერთობლივად, რომ იღწვოდნენ ბედნიერებისათვის, ბარიკადების სხვადასხა მხარეს აღმოჩნდა... ერთმანეთის წინააღმდეგ ნებსით თუ უნებლიედ იარაღი აღიმართა და უსიამოვნება დაითესა....

„ომს სიკეთე არც გამარჯვებულისთვის მოაქვს და არც დამარხებულისთვის“. და რაოდენ დასანანია აღქმა იმ საშინელი ტრაგედიისა, ჩვენს ხალხს რომ დაატყდა თავს. აფხაზურ ქართული კონფლიქტის გადაჭრის სხვადასხვა თვალსაზრისი არსებობს. პირველ რიგში მთავარია ამ ქმედების უსისხლოდ მოგვარება, მაგრამ რა არის ამ წუთისოფელში მარადი, რომ ეს მტრობა და სიძულვილი გაგრძელდეს?!

ჩვენ, დავბრუნდებით!

აფხაზეთი ჩვენია!

აფხაზეთის N2 საჯარო სკოლის X კლასის მოსწავლე ანა ხარჩილავა
ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ლელა თოდუა


იხილეთ ფოტოები