ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ლეღვას N1 საჯარო სკოლის დაწყებითი კლასების მასწავლებელი ტუშა მჟავანაძე, კორონავისრუსის პანდემიის გამო შექმნილ რთულ ვითარებას ჩანახატს უძღვნის. ჩანაწერში პედაგოგი საკუთარ განცდებს გვიზიარებს და აღწერს, რა ასწავლა სიჩუმემ. მის ნამუშევას ჩვენ უცვლელად გთავაზობთ:


                                                         მონატრების ერთი თვე, რა მასწავლა სიჩუმემ

სუსტი არასოდეს ვყოფილვარ, ცხოვრებაში ბევრი გასაჭირი გამომივლია. ნათელიც და ხალისიანი დღეებიც მრავლად მქონია. იყო ომი, ამ ომის უშუალო მონაწილე არ ვყოფილვარ, მაგრამ მისი სიმძიმე ჩემს ყოველდღიურობაზე კრიალოსანის მარცვლებივით რჩებოდა, რადგან დიდი იყო შიში ოჯახის წევრების გამო. იყო სიღარიბე და შიმშილი, მაგრამ არ იყო სიჩუმე. რა მასწავლა სიჩუმემ?!. საკითხავია მართლაც. ფიქრი მასწავლა. ფიქრი, როგორ დავრჩე ადამიანად, პატივივცე კანონს და გავხდე მორჩილი მოქალაქე, რადგან ჩემი სიფრთხილით და სახლში ყოფნით გადავარჩენ სხვების სიცოცხლეს, გავუფრთხილდები ოჯახის წევრებს, მეგობრებს, მეზობლებს და რაც მთავარია ჩემს პატარა მოსწავლეებს, რომლებიც ახლა საკარანტინო ზონაში არიან და ყოველ დღე სიახლეს ელიან ჩემგან. ვიდეო ჩართვებში ვეფერებით ერთმანეთს, ჩვენს ფიქრებსა და განცდებს ვუზიარებთ ერთმანეთს. ისინი სულ ახლახანს ჩაებნენ სასკოლო ცხოვრებაში. სიჩუმემ მასწავლა სიყვარული, მოთმინება, უკეთ მოსმენა, მონატრება. და, კიდევ იცით რა მასწავლა სიჩუმემ? ლოცვა მასწავლა, გულწრფელი ლოცვა ცისა და მიწის, ქვესკნელისა და ზესკნელის. გადაივლის უჩინარ მტერთან ბრძოლის დღეები, ფანჯრის რაფიდან ჩუმად გაპარული გაზაფხული და დადგება მშვიდობიანი ხმაურიანი ზაფხული...

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში