სამტრედიის მუნიციპალიტეტის დიდი ჯიხაიშის N1 საჯარო სკოლის მეათე კლასის მოსწავლე ანანო კაზეიშვილი პანდემიით შეცვლილი ცხოვრების შესახებ საკუთარ ჩანაწერში წერს. მოსწავლე მოქალქეებს მოუწოდებს ეს დრო ფიქრისთვის გამოიყენონ და რეალობა მიიღონ, როგორც დედამიწის დასვენების დრო. 


„უკვე მერამდენე დღეა ვცდილობ დავწერო, ხელები თითქოს არ მემორჩილება, არვიცი საითკენ წავიყვანო მსჯელობა. ვთქვა, რომ ეს ყველაფერი კატასტროფაა, როგორ რეალობასაც ახლა ვიმკით თუ პირიქით კარგია.  

ფაქტი ერთია, უკვე მერამდენე დღეა გამეფებულ სიჩუმეში ვცხოვრობ, არა მარტო მე, მთელი მსოფლიო. ყველა.   

მარტო კი არ ვცხოვრობ, ვფიქრობ, ოღონდ ამჯერად ბევრად მეტს და განსხვავებულად ვიდრე ადრე.  

Ზოგი ღამურას აბრალებს, არიან ისეთები ვინც ყველაფერს კონკრეტული ქვეყნის მთავრობას მიაწერენ. არა! ერთხელ, ახლა მაინც ჩავუღრმავდეთ საკუთარ თავს. აწმყო, რომელიც მივიღეთ ჩვენი დამსახურებაა, თითოეული ჩვენგანის! ახლა, როცა ასე დიდი დრო გვაქვს ფიქრისთვის, იქნებ ერთხელ და სამუდამოდ მივიდეთ დასკვნამდე, რომ დედამიწა ვეღარ გვიძლებს. 

იქნებ, არა აუცილებლად, უთუოდ დროა შევიცვალოთ. დროა ჩვენი მომავალი შევცვალოთ.  

ყველაფრის დამთავრების შემდეგ, ცხოვრება კი არ უნდა გავაგრძელოთ, არამედ ახალი, სუფთა ფურცლიდან, წმინდა დედამიწიდან დავიწყოთ. 

გახსოვდეთ, სულ მალე გავიღვიძებთ და შევამჩნევთ, რომ გაზაფხულის ნელ-თბილი ამინდები ზაფხულის მცხუნვარე მზემ ჩაანაცვა, ნეგატიური ინფორმაციით დაწყებული საინფორმაციო გამოშვება, სასიამოვნო ინფორმაციით ჩანაცვლდება “მსოფლიომ გაიმარჯვა”. 

მანამდე? ასე უბრალოდ ვისხდეთ სახლებში! Როგორი მარტივია არა ერთმანეთის გადარჩენა?! თუ მოიწყენთ, წამით მაინც მოგაწვებათ სევდა, გაიხედეთ სარკმლიდან, დაინახეთ სუფთა დედამიწა. დაფიქრდით როგორ ისვენებს იგი ჩვენგან, უამრავი პოლიეთილენის პარკისა და შავი გამონაბოლქვისგან, რომელიც არა მარტო მას, ჩვენც გვაზიანებს. 

დაფიქრდი ნუთუ არ გვიღირს ამ ერთხელ ჩვენი დაბადების დღეები დავივიწყოთ და დედამიწის დღეებს დავუთმოთ ასპარეზი. 

გახსოვდეთ! დედამიწა გვჭირდება ჩვენ!“

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში