აკადემიკოსი შალვა ამონაშვილი მასწავლებლებში პოპულარობით სარგებლობს. მისი ჰუმანური და სრულიად თანამედროვე მიდგომები კოლეგებისთვის მისაბაძიც ხდება.

გაეცანით, ბავშვთა ფსიქოლოგისა და პედაგოგის - შალვა ამონაშვილის რჩევებს პედაგოგებისთვის:

• ახალ სამყაროში ახალი ბავშვები არიან, პედაგოგიკა კი მოძველებულია;
• გაკვეთილი - ეს არის შუქი, რომელიც ეხმარება ბავშვს გაიკვალოს გზა, გაერკვეს ცხოვრების სირთულეებში;
• მასწავლებელი არის ის, ვინც ეძებს და თავად სულ გზაშია;
• თუ მასწავლებელს არ მოუნდა, რომ უკეთესი გახდეს, მას ვერ აიძულებ;
• ბავშვის გაზრდა შეუძლია მას, ვინც თვითონაც იზრდება!
• გყავთ კლას­ში ცელ­ქი, მო­უს­ვე­ნა­რი ბავ­შვე­ბი? ის მას­წავ­ლე­ბე­ლი გახ­დე­ბა სა­უ­კე­თე­სო, რო­მე­ლიც ზუს­ტად ასეთ ბავ­შვს და­ა­ყე­ნებს სა­კუ­თარ ბი­ლიკ­ზე, თავს შე­აყ­ვა­რებს და მისი ცხოვ­რე­ბის მას­წავ­ლე­ბე­ლი გახ­დე­ბა და თუ გული გიძ­გერს და ხარ ადა­მი­ა­ნი, არ შე­იძ­ლე­ბა ასეთ ბავ­შვს ხელი ჰკრა!
• ყვე­ლა ბავ­შვს უნდა დი­დო­ბა, გან­ვი­თა­რე­ბა და თა­ვი­სუფ­ლე­ბა;
• დღე­ვან­დელ­მა სკო­ლამ „აღ­ზრდა“ გა­მო­ა­ძე­ვა სკო­ლი­დან, დარ­ჩა მხო­ლოდ „სწავ­ლე­ბა“;
• სა­კუ­თარ თავ­თან მი­იყ­ვა­ნეთ ბავ­შვე­ბი, გაკ­ვე­თი­ლე­ბის გარ­და ისიც ჰკი­თხეთ, რა უყ­ვარს, რა უხა­რია, რას გრძნობს, რა ხდე­ბა მის სულ­ში;
• ბავ­შვს ყო­ველ­დღე სა­ჩუქ­რად მი­არ­თვით გაკ­ვე­თი­ლი, გა­ა­ო­ცეთ, შე­აყ­ვა­რეთ თავი;
• ბავ­შვთან ურ­თი­ერ­თო­ბის ერ­თა­დერ­თი გზა - მე­გობ­რო­ბაა!
• თი­თო­ე­უ­ლი ბავ­შვის­თვის მას­წავ­ლე­ბე­ლი უნდა იყოს თავ­შე­სა­ფა­რი, საყ­ვა­რე­ლი ადა­მი­ა­ნი, მე­სა­ი­დუმ­ლე, მე­გო­ბა­რი, დამ­ცვე­ლი;
• ყო­ველ­თვის გახ­სოვ­დეთ და­ვით გუ­რა­მიშ­ვი­ლის ეს სი­ტყვე­ბი და ეცა­დეთ, რომ თქვენ­მა ყვე­ლა მოს­წავ­ლემ იცო­დეს: „ვინ არის, სი­დამ მო­სუ­ლა, სად არის, წავა სა­დაო“;
• ერთი მასწავლებელი ყველას ელოდება ცხოვრებაში, ყველა ადამიანს უნდა შეხვდეს თავისი მასწავლებელი ცხოვრებაში და არ გაუშვათ ეს შესაძლებლობა — იპოვეთ თქვენი მოსწავლე!
• თუ ორიანს წერ და ხელი არ გიკანკალებს, არ განიცდი და ისე მოხაზავ, არ ვარგიხარ მასწავლებლად!
• მასწავლებელო, ისწავლე თვალებით აღზრდა!
• ეცადე შენეული შტრიხი მოხაზო მოსწავლეში, რომ ამაღლდეს საკუთარ თავში;
• ბავშვებს დღეს გადარჩენა უნდათ, ისინი შველას ითხოვენ თქვენგან;
• ადამიანი, რომელიც ეძებს გზას ღმერთისკენ, ის არის ჰუმანური და აღზრდის ჰუმანურ თაობას;
• პატივი ეცი ბავშვის უცოდინრობას და გაუკვალე მას გზა!
• ყო­ვე­ლი ბავ­შვი არის მოვ­ლე­ნა, რო­მელ­საც აქვს სა­კუ­თა­რი მი­სია ამ­ქვეყ­ნად და ის უნდა მი­ვი­ღოთ, რო­გორც მოვ­ლე­ნა;
• ბავშვს ეპატიება უცოდინრობა, გაზრდი, ასწავლი, გამოასწორებს… განა ცოტაა დღეს სკოლაში ოროსანი, მით უფრო სამოსანი მასწავლებელი? რომელიც საკუთარ თავსაც პატივს სცემს და სხვებისგანაც ითხოვს პატივისცემას? მაშ, რად არ პატიობთ მოსწავლეს ოროსნობას?!
• ბავშვი უსაზღვროა თავის შესაძლებლობებში და უნდა ვეძებოთ ის გზა, რომ მისი უსაზღვროება არ ჩავკეტოთ;
• ცოდნა მკვდარი ნივთიერებაა, არც კარგია და არც ცუდი, გააჩნია ვის ხელში მოხვდება. ამიტომ, ასწავლეთ ბავშვებს არა მხოლოდ საგანი, არამედ ჰუმანურობა, კეთილშობილება და შემდეგ მიეცით ცოდნა!
• მოვიდა ახალი თაობა, პედაგოგიკა ძველია. ახალი ღვინო კი ძველ ტიკებს დახეთქავს!
• ყუ­რა­დღე­ბა მი­აქ­ცი­ეთ სა­კუ­თარ ჩაც­მუ­ლო­ბას, დგო­მის პო­ზას, სა­უბ­რის ტონს, ჟეს­ტებს, მი­მი­კებს. ბავ­შვე­ბი ყვე­ლა­ფერს ამ­ჩნე­ვენ, თქვენს თი­თო­ე­ულ მოქ­მე­დე­ბას;
• რამდენი ბავშვიც გყავს, იმდენი გაკვეთილი უნდა გქონდეს თავში, როცა კლასში შედიხარ!
• ჩვენ სკოლიდან ღმერთი გავაძევეთ! მასწავლებელს ვეკითხებით, როგორ სწავლობს ჩვენი შვილი. არადა, უნდა ვეკითხებოდეთ, როგორი ადამიანი იზრდება ჩემი შვილი?
• თუ ბავშვის სიყვარული ვერ დაიმსახურე, გაკვეთილს ვერ ჩაატარებ!
• უსიყვარულოდ სკოლაში ნუ წახვალ! შეიყვარე ბავშვი. თუ სიყვარული არ შეგიძლია, ნუ წახვალ სკოლაში!
• თუ მასწავლებელს მოთმენის უნარი არ აქვს, ნუ შევა სკოლაში!
• დაუკმაყოფილეთ ბავშვს დიდობის მოთხოვნილება და მოიპოვებთ მის ნდობას;
• არ დადგეთ არც ერთ ბავშვზე მაღლა! იყავით მისი თანატოლი!
• თუ თქვენს გაკვეთილებზე ბავშვს ვერ უგებთ, მაშინ თქვენ არ ხართ სანატრელი მასწავლებელი!
• გახსოვდეთ, რომ კლასიკური პედაგოგიკა ჰუმანურია!