მარნეულის მუნიციპალიტეტის დამიის საჯარო სკოლის IX კლასის მოსწავლე ლუსინე ხაჩატურიანმა პანდემიურ ვითარებას ჩანახატი მიუძღვნა.

ქვეყანაში შექმნილმა რთულმა ეპიდსიტუაციამ ადამიანების ცხოვრებაში ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. უფროსებთან ერთად ბავშვებიც მოყვნენ ახალი და აქამდე უჩვეულო აკრძალვების წნეხის ქვეშ. როგორ განიცდიან და უმკლავდებიან მოსწავლეები ამ სტრესს?..რას ფიქრობენ?..

გთავაზობთ მოსწავლის ჩანახატს

მონატრების ერთი თვე-რა გვასწავლა

სიჩუმემ…

მონატრება…ერთი სიტყვაა, მაგრამ ძალიან მნიშვნელოვანი.

ეს არის ყველაზე უცნაური გრძნობა ...

როდესაც ვირუსის გავრცელება დაიწყო, კარანტინი გამოცხადდა.

ხალხი ახლაც სახლშია და არ გადის გარეთ. ადამიანი ვერ ხედავს ნათესავებს, მეგობრებს და ენატრება... მეც მომენატრა ყველაფერი-სკოლა, მეგობრები, მასწავლებლები და ნათესავები.

ამ გაზაფხულზე ულამაზესი ბუნება მარტო დარჩა. სიჩუმეა, მაგრამ ამ სიჩუმეში გვესმის ჩიტების ლამაზი სიმღერა.

მგონია, რომ ამ გრძელი, უხმო პაუზის დროს დედამიწა, ბუნება

დაისვენებს და ჰაერი გაიწმინდება.

... და მაინც რა არის სიჩუმე? რას გვასწავლის?

სიჩუმემ გვასწავლა, რომ დრო სათანდოდ უნდა გამოვიყენოთ.

სიჩუმე არის დიდი სიმშვიდე, რომელსაც ადამიანი ყოველთვის ვერ გრძნობს. დიდ ქვეყნებში, ქალაქებსა და სოფლებში, ახლა ყველგან სიჩუმეა!

მსოფლიო გაჩუმდა, მაგრამ ამ სიჩუმეში მაინც ისმის უსიტყვო ხმაური!

დამიის საჯარო სკოლის
IX კლასის მოსწავლე
ლუსინე ხაჩატურიანი

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში