ბოლნისის მუნიციპალიტეტის, დისველის საჯარო სკოლის პედაგოგი ნინო დოხტურიშვილი მე-12 კლასელებს სკოლის დამთავრებას ულოცავს. 

ჩემი წარწერა თქვენს მაისურზე

ცისარტყელასავით შემოირკალა ეს განვლილი წლები თქვენს სასკოლო ცხოვრებაზე, სადაც გარდამავლი ხანა,
ნელი ნაბიჯით შეესისხლხორცა უდრტვინელ სამყაროს, გარდასახა მიზნები. შექმნა იმედებისა და
შემართების გიგანტური ტალღა, აბობოქრებული ზღვის ნაპიროსკენ წამოსული, გამჭვირვალე კედელი, რომელიც არ ეპუება უსამართლობის ნაპირს. მხოლოდ სიყვარულს და პატივისცემას ირეკლავს, თავისი წმინდა გულით. სწორედ ეს იყო თქვენი ნებისმიერი პედაგოგის ძალლისხმევა, რომ
შეგექმნათ სამყარო სადაც შურს და ბოროტებას ადგილი არ ექნებოდა. ქვეყნიერება თავისი მრავალფეროვანი ეკრანით, იშლება თქვენს წინ, აქ გადამწყვეტი სიტყვა გეკისრებათ, როგორც მთავრი როლის საუკეთესეო შემსრულებელი...

რამდენჯერ წარმოგიდგენიათ ეს დღე თქვენს ცნობიერებაში, დაგირეკავთ ბოლო ზარი, როკვით გაგიცოცხლებიათ, თქვენთვის ნაცნობი და საყვარელი სკოლის ეზო, გითქვამთ ლექსები, რომელიც დიდი ენთუსიაზმით არის შექმნილი, პედაგოგებზე ან თქვენთის სასურველ პიროვნებაზე, გიმღერიათ, გიცეკვიათ, გიხალისიათ, გაგიკეთებიად ჩანაწერები, მოგისიყვარულებიათ საყვარელი სკოლის
კედლები.... არსებული გარემოებების გამო ვერ გძალუძთ, ბედნიერების სახალხოდ მოფენა, დარწმუნებული ვარ, ბოლნისის ქუჩები, კიდევ მრავალჯერ იგემებს, თქვენი ბედნიერებით გამოწვეულ სიახარულს. გილოცავთ ამ ულამაზეს დღეს, თვენი ცხოვრების წარმატებისაკენ მიმავალ გზას.

გურამი სურმანიძე, გოჩა შანთაძე , კობა შაინიძე, დათო ცეცხლაძე, ეს ის მოსწავლეებია რომლებმაც დღეს
დისველის საჯარო სკოლაში, ბოლო ზარი დარეკეს, გაშალეს ფრთები და ბუდიდან აფრენა განიზრახეს. უნდა აღინიშნოს, რომ ეს არ არის სრული შემადგენლობა, მათთან ერთად წლების განმავლობაში, საერთო მერხს იზიარებდა, ვარდო შაინიძე, ლაშა დავითაძე, დიანა შაინიძე, რომლებსაც გარკვეული მიზეზების გამო, მოუხდათ ცხოვრების სხვა დინების შერჩევა, სხვა წარმატებული გზისკენ სვლა, ვუსურვოთ ბედნიერი და ბავშვივით ნათელი მომავალი..თქვენ კი ჩემო ნიჭიერო, გონიერო, მოსწავლეებო, გილოცავთ გულით და სულით, სულ იავ-ვარდით მოფენილიყოს თქვენი სამომავლო მიზნები, ცხოვრების გარდამავალი ეტაპები, ბედნიერი და საამო დღეები... ეს ჩემი წარწერააა თქვენს მაისურზე, რომელსაც წლები ინახავთ და გახსენებთ იმ უდვრტვინელ ბავშვობას რასაც სკოლის ასაკი ჰქვია....
                                                                                                                              ნინო დოხტურიშვილი.


წერილი გამოგზავნილია თემის - „ბოლო ზარები“ რეკავენ !!! ჩვენი გულებიც ფეთქავენ !!!“ გამოხმაურების ფარგლებში