კორონავირუსის პანდემიით შექმნილ რთულ ვითარებას, მარტვილის მუნიციპალიტეტის, სერგიეთის საჯარო სკოლის მეცხრე კლასის მოსწავლემ ლორენი გაწერელიამ ჩანახატი მიუძღვნა.

„ჭექა-ქუხილი და ნიაღვრებში იბადება მშვენიერი და გიჟმაჟი გაზაფხული. თბილი, მზიანი დღეები, სევდით დამძიმებულმა წვიმამ ჩაანაცვლა.

უცნაური დასაწყისია ....

არ არის ადვილი საყურებელი დაადუმებული ბეღურები, რომლებიც ფოთლებში იმალებიან. სიჩუმე საზარლად ხმაურობდა, თითქოს დრო გაჩერდა და დედამიწამ ამოისუნთქაა, ასე ვთქვათ დედამიწა ერთადერთი სიცოცხლის ნავსაყუდელია უკიდეგანო და უსიცოცხლო კოსმოსში.

წარმოუდგენლად რთულია მოსწყდე საზოგადოებას, სკოლას და ოთახიდან უყურო ცარიელ, მოწყენილ ქუჩებს, სევდანარევი ნეტარებით გავცქერი ყლორტებ დაბერილ ხეებს.

ჩვენი ცხოვრება იმ მოგზაურის გასავლელ გზას ჰგავს, რომელსაც ზოგჯერ უღრან ტყეში უწევს სიარული, ზოგჯერ ჭაობში, სადაც დაღუპვის საშიშროება ემუქრება, ხოლო ზოგჯერ აყვავებულ, მზიან ველ-მინდორს გაივლის, საიდანაც კარგად მოჩანს მთების ულამაზესი პეიზაჟი ამით იმის თქმა მინდა, რომ ჩვენ შევძლებთ ამ გზის გავლას და დავამარცხებთ ეპიდემიას! არ დავნებდებით სევდას! ვეებას იმედი რომ ებრძვის პაწია ის გადაგვარჩენს. უფრო მეტი თავდაჯერებულობა და იმედი გვჭირდება, მჯერა კვლავ დავდგებით ფეხზე და ამჯერად დავაფასებთ ჩვენ მრავალფეროვან და ლამაზ დედამიწას!

გაუფრთხილდი დედამიწას და ის ორმაგად გაგიფრთხილდება შენ!“

                                    სერგიეთის საჯარო სკოლის მეცხრე კლასის მოსწავლე ლორენი გაწერელია

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში