მარტვილის მუნიციპალიტეტის, სერგიეთის საჯარო სკოლის მეცხრე კლასის მოსწავლემ ანი გაწერელიამ კორონავირუსის პანდემიის გამო არსებულ სიტუაციას ჩანახატი მიუძღვნა. 

                                                                დაპაუზებული დედამიწა და ჩვენ

ოთახის ღია ფანჯრებიდან ყვავილების მდიდარი სურნელი შემოსულიყო, თუმცა ეს ის გაზაფხული არა რის რაც ადრე იყო. როგორ წარმოგიდგენიათ გაზაფხული მერცხლის გარეშე? ჩემთვის ეს წარმოუდგენელია. გაზაფხულზე როგორც კი თბება ისინი თბილი ქვეყნებიდან ბრუნდებიან მერცხლის გამოჩენა გაზაფხულის დადგომას ნიშნავს ხალხისთვის. მას შესაბამისად სითბო და სიხარული მოაქვს ყოველ წელს ერთნაირად ყვავიან მინდორში ყვავილები და მთიდან ეშვება მდინარე, მაგრამ დღეს ეს არ ხდება. არ მეგონა თუ ერთ დღეს გავიღვიძებდი და სამყარო ასე მარტოსული და შერყეული დამხვდებოდა.

ჰაერი თანდათან უფრო მძიმდება ეს არ არის ომი, სადაც ქუჩებში იღვრებოდა უამრავი სისხლი ეს ომი არის ადამიანებსა და იმ იმ ჰაერს შორის, სადაც სიკვდილს ებრძვიან. ვინ იფიქრებდა რომ მარტის საღამოს თოვლს ცეკვა მოუნდებოდა? მანქანების ხმა ოვაციებმა ჩაანაცვლა. ეს ტკივილი და სევდა ჯერ კიდევ აქ არის არავინ იცის როდის წავა. ყველაფერი გაჩერდა, დაპაუზდა მაგრამ იქ ზემოთ დაყოფილია სინათლე და სიბნელე დედამიწა კი ორივესთვის გვამზადებს რადგან არ იცის რომელი შეგვხვდება. დღეს ჩვენ კი ზუსტად სიბნელეში აღმოვჩნდით. მე სახლში ვრჩები ჩემთვის, შენთვის და ჩვენთვის ამიტომაც უსასრულო არაფერია და თუ ჩვენ ამ ადამიანური იმედითა და თანაგრძნობით გავერთიანდებით და ყველაფერი გამოგვივა ❤.
                           
                                         სერგიეთის საჯარო სკოლის მეცხრე კლასის მოსწავლე ანი გაწერელია

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში