საქართველოს კანონმდებლობით, საშიში ინფექციური დაავადების დაუდევრობით ან გამიზნულად სხვაზე გადადება ისჯება.

თუ ადამიანმა იცის, რომ ინფექციური  დაავადების მატარებელია და არ გამოიჩენს სიფრთხილეს არ გადასდოს სხვას, კანონით დაისჯება.

შეიძლება ადამიანი არ იყოს დარწმუნებული, მაგრამ ვარაუდობდეს, რომ დაავადების მატარებელია, ამ შემთხვევაშიც უნდა გამოიჩინოს განსაკუთრებული სიფრთხილე და არ გადასცეს ინფექცია სხვას.

სისხლის სამართლის კოდექსში ვკითხულობთ:

მუხლი 132. განსაკუთრებით საშიში ინფექციური დაავადების შეყრა

1. სხვისთვის განსაკუთრებით საშიში ინფექციური დაავადების შეყრის საფრთხის შექმნა - ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ექვს თვემდე ან შინაპატიმრობით ვადით ექვსი თვიდან ერთ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ერთ წლამდე.

2. სხვისთვის განსაკუთრებით საშიში ინფექციური დაავადების შეყრა - ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ერთ წლამდე ან შინაპატიმრობით ვადით ერთიდან ორ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორ წლამდე.

3. ამ მუხლის პირველი ან მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული ქმედება, ჩადენილი:

ა) ორი ან მეტი პირის მიმართ;

ბ) დამნაშავისათვის წინასწარი შეცნობით ორსული ქალის ან არასრულწლოვნის მიმართ, – ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორიდან ხუთ წლამდე.