დისგრაფია სწავლის უნარის სპეციფიკური დარღვევაა. ის გავლენას ახდენს წერის უნარზე. დისგრაფია შეიძლება გამოვლინდეს სხვადასხვა გზით, მაგალითად, ხელით წერის, მართლწერის და იდეების ქაღალდზე გადმოტანის დროს.

დისგრაფიის მქონე ადამიანებს უჭირთ ასოების სწორად წერა და აზრების წერილობითი ფორმით გამოხატვა. აღნიშნულმა, შეიძლება გავლენა მოახდინოს ადამიანის აკადემიურ მოსწრებაზე, თვითშეფასებასა და კომუნიკაციის უნარებზე. 

საინტერესოა, რა იწვევს მას?

მეცნიერები დანამდვილებით ვერ ამბობენ, რა იწვევს მას. ზრდასრულებში დისგრაფია ძირითად შემთხვევაში, თავის ტრავმით არის განპირობებული, ბავშვებში კი სწავლის უნარის ისეთ დარღვევებთან ერთად აღინიშნება, ყურადღების დეფიციტი და ჰიპერაქტიურობის სინდრომი, დისლექსია (კითხვის უნარის დარღვევა).

თუმცა, უნდა გვახსოვდეს, რომ მხოლოდ ცუდი ხელწერის ქონა არ ნიშნავს, რომ ადამიანს დისგრაფია აქვს. ქვემოთ ჩამოთვლილი ნიშნები დისგრაფიაზე მიუთითებს. 

წერის დროს ბავშვი ამატებს, ტოვებს ან ანაცვლებს ასო-ბგერებს;

აქვს სივრცის დაცვისა და ასოების მოხაზვის სირთულე;

უჭირს ნაწერის ამოკითხვა;

ბევრ გრამატიკულ შეცდომას უშვებს და უჭირს წინადადებების აწყობა;

უჭირს აზრების ჩაოყალიებება და ნააზრევის ფურცელზე გადატანა;

აბზაცის შექმნა მისთვის სირთულეს წარმოადგენს;

სარკისებრი ასოების (წ-შ, ხ-ძ) სწორად ჩაწერის შეუძლებლობა;

დიდი სხვაობა შეინიშნევა დაწერილსა და სიტყვიერად გადმოცემულის გაგებას შორის.