სახლში სრულყოფილი სასწავლო სივრცის შექმნაზე მუდმივად ვსაუბრობთ, მაგრამ ყველას არ აქვს ფუფუნება, ჰქონდეს სპეციალური ოთახი სასწავლებლად. სამეცადინო ადგილი შეიძლება იყოს სამზარეულო, მისაღები ოთახი, მაგრამ ბევრისთვის ეს არის საძინებელი.

ცხადია, სკოლიდან მოსული დაღლილი მოსწავლეებისთვის საძინებელ ოთახში მოსვენება და კომფორტის ზონის პოვნა ძალიან სასიამოვნოა. მეტად მოსახერხებელია საწოლში კითხვა, წერა და ა.შ - მშვენივრად ჟღერს, მაგრამ სინამდვილეში ეს გავლენას ახდენს ჩვენს ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე და პირველ რიგში ძილზე.

მაშ, როგორ შეგვიძლია გამოვასწოროთ ეს?

თუ საკითხს საფუძვლიანად მივუდგებით, ბევრი რამ იმაზეა დამოკიდებული, თუ როგორ აკავშირებს ჩვენი ტვინი ქცევებს იმ გარემოსთან, რომელშიც ვმუშაობთ. თუ ჩვენ, ჩვენივე დასასვენებელ ოთახს - საძინებელს, პროდუქტიულობას დავუკავშირებთ და მას პირვანდელ დატვირთავს დავუკარგავთ, ეს აუცილებლად აისახება ჩვენს ფსიქიკაზე და დაგვირღვევს ძილს. 

შესაძლოა ეს პირიქით მოხდეს და სწორედ მაშინ იგრძნოთ მოზღვავებული ძილიანობა, როცა მეცადინეობას გადაწყვეტთ - მაშინ რა იქნება შემდეგი? 

ეს ყველაფერი საზღვრების დაყენებაზეა - გვჭირდება სიგნალი, რომელიც  დასვენებიდან სამუშაო რეჟიმში გადასვლის შესახებ შეგვატყობინებს, ან პირიქით. 

გახსოვდეთ, როგორც ფიზიკურ სხეულს, ასევე გონებას სჭირდება შესაბამისი გარემო შესაბამისი ქცევებისთვის.