იშვიათია ოჯახი, სადაც დედმამიშვილები არ კამათობენ. შეიძლება და-ძმებს მეგობრული ურთიერთობა ქონდეთ, მაგრამ მაინც ჩხუბობდნენ.  ბავშვების კამათი პატარა ასაკში  ბუნებრივი და გარკვეულწილად სასარგებლოცაა.

როგორც ბავშვთა ფსიქოლოგი თათია გურგენიძე ამბობს, სახლი ბავშვისთვის უსაფრთხო გარემოა. და-ძმასთან კამათისას ის თავს დაცულად გრძნობს და ამავე დროს, სწავლობს როგორ გამოხატოს თავისი სურვილები, ემოციები და გადაჭრას პრობლემები. ასეთი გამოცდილების მქონე ბავშვებს შეიძლება უფრო მეტად გაუადვილდეთ საბავშვო ბაღში და სკოლაში თანატოლებთან ურთიერთობა.

დედმამიშვილებს შორის კამათის რამოდენიმე მიზეზი შეიძლება არსებობდეს. ესენია:  ასაკობრივი სხვაობა; განსხვავებული პიროვნული მახასიათებლები; პირადი სივრცის ან ოთახის არარსებობა; მშობლების მხრიდან ყურადღების არათანაბარი გადანაწილება; კომუნიკაციის სირთულე და კონფლიქტი ოჯახში მშობლებს შორის.

ფსიქოლოგი განმარტავს, რომ დედმამიშვილების ჩხუბის დროს მშობლის როლი ძალიან მნიშვნელოვანია. უფროსის სწორი ჩარევით ბავშვი სწავლობს თუ როგორ მოიქცეს თანატოლთან ურთიერთობისას.

„დაუშვებელია ბავშვების ერთმანეთთან შედარება. თუ ერთმანეთთან შევადარებთ, ამით მათ ურთიერთობას საფრთხის ქვეშ დავაყენებთ. შეიძლება გაუჩნდეთ განცდა, რომ ნაკლებად კარგები არიან. უმჯობესია მათი ძლიერი მხარეები წამოვწიოთ წინ  და შევაქოთ ისინი. ზოგჯერ შეიძლება ჩავერიოთ ბავშვების ჩხუბში და იმ კონკრეტულ მომენტში ვასწავლოთ როგორ გადაჭრას პრობლემა. მაგალითად, ვასწავლოთ, რომ დარტყმის, წართმევის მაგივრად სიტყვებით გამოხატოს თავისი სურვილები და ემოციები.
შეეცადეთ მეტი ყურადღება დაუთმოთ ბავშვებს.  ესაუბრეთ და ეთამაშეთ იმდენ ხანს რამდენიც საჭირო იქნება მათთვის და შესაძლებელი თქვენთვის. მთავარია ბავშვი გრძნობდეს, რომ მშობლებს ის აინტერესებს“- განმარტავს თათია გურგენიძე.