საქართველოს სახალხო არტისტი, სახელმწიფო და შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიების ლაურეატი გურამ საღარაძე 1929 წელს დაიბადა. საღარაძე ემოციური, ფართო დიაპაზონის მქონე მსახიობი და მხატვრული კითხვის ოსტატი გახლდათ. მან ნახევარ საუკუნეზე მეტი გაატარა რუსთაველის თეატრის სცენაზე.

პროფესიაში წარმატებულ გურამ საღარაძეს პირად ცხოვრებაშიც გაუმართლა. იგი შეხვდა ქალს, რომელიც თავდავიწყებით შეუყვარდა. მისი რჩეული თბილისის ოპერის თეატრის დირიჟორის შვილი ტანია ბუჰბინდერი იყო.  მეუღლესთან განქორწინების შემდეგ ტანია მოსკოვიდან თბილისში ჩამოვიდა და მუშაობა თეატრალურ ინსტიტუტში დაიწყო. სწორედ აქედან იწყება გურამ საღარაძისა და ტანია ბუჰბინდერის  სიყვარულის ისტორია.

მსახიობის გარშემო ყველა მისმა მეგობარმა და ახლობელმა იცოდა, რომ როცა გურამი შანდორ პეტეფის  „მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ“ -ს კითხულობდა, ამ დროს იგი ლექსს თავის მეუღლეს უძღვნიდა და სიყვარულს კიდევ ერთხელ უხსნიდა.

ცნობილია, რომ ტანია ბუჰბინდერს გული აწუხებდა. იმ საბედისწერო დღეს მეუღლესთან დარეკვა და იმის თქმა, რომ თავს ცუდად გრძნობდა, მოასწრო, მაგრამ სახლში დაბრუნებულ გურამ საღარაძეს მეუღლე ცოცხალი აღარ დახვდა.

ტანიას გარდაცვალების შემდეგ გურამ საღარაძე მეუღლეს ასე იხსენებდა:
„ხომ ამბობენ, რომ დრო მკურნალია, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ მკურნალობს. უბრალოდ, ყოველდღიურობა გაჩვევს ამ ტკივილს, თორემ ამისგან ვერასოდეს განიკურნები. თავსაც ვერ მოიკლავ. სასაფლაოზე რომ ვარ და მის საფლავს ვუყურებ, ხომ არ გგონიათ ავღელდე, ემოცია გამოვხატო... არა... საფლავი უცხოა ჩემთვის.“