რა არის მისთვის წარმატება, როგორ იხსენებს პირველ მასწავლებელს და რომელია მისი სამაგიდო წიგნი? - ამ და სხვა საინტერესო კითხვებს etaloni.ge-სთან ბლიც-ინტერვიუში გიორგი ლეონიძის სახელობის საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის საჯარო სკოლის დირექტორი ნინო ბურდიაშვილი პასუხობს. 

- წარმატება არის. . . 
- კახა ჟღენტის თვალსაზრისის პერიფრაზს გამოვიყენებ, ამას ვემხრობი სულ: „წარმატება არის ბედნიერი  ბავშვი!“ დიახ სკოლით, როცა ბედნიერი იქნება ჩვენი მოსწავლე, ეს იქნება ჩვენი წარმატება!

- ჩემი სკოლა მახსენებს. . . 
- მეტაფორა გნებავთ!? მიყვარს მეტაფორები: ბედუინი ოაზისს, რომ დაინახავს და სულ ცოტა რომ უკლია    მიახლოებამდე, ასეთ მდგომარეობაში მგონია რომ ვართ!

- ჩემი პირველი მასწავლებელი. . . 
- გიული იორამიშვილი, შილდის პირველი საჯარო სკოლიდან! პედაგოგი, რომელმაც ფრთები შემასხა და    ფრენის პირველი გაკვეთილებიც ჩამიტარა - მადლობა მას!

- მოსწავლე რომ ვიყავი. . . 
- სულ მეგონა, რომ მუდმივად ბრძოლის წინა ხაზზე ვიდექი - ეს განცდა გამომყვა დღემდე! არ არსებობს  ჩემთვის შუა ან ბოლო ხაზი. არადა ზოგჯერ, მგონი შუაც და ბოლო პოზიციებიც უფრო სტრატეგიულ საქმეს  აკეთებენ! ამაზე უნდა დავფიქრდე...

- ჩემი სამაგიდო წიგნი. . . 
- კონსტანტინე  გამსახურდიას ,,დიონისოს  ღიმილი“-  ევროპასა და აზიას შორის გახიდული ქართველის  ცნობიერი- სამშობლოს შირებს რომ ვერ წყდება!

- ზაფხულში ვცდილობ. . . 
- დასვენებას, რომელიც არ არსებობს...

- ფრაზა, რომელიც ხშირად მახსენდება. . . 
- „შურმა შეიპყრა ერი უსწავლელი!“ („ძველი  აღთქმა“).