ილია ჭავჭავაძის სახელობის ქობულეთის N2 საჯარო სკოლის მოსწავლე მარიამ ჯინჭარაძე ჩანახატს გვიზიარებს.

„ნუ გეშინია, ხვალ უსათუოდ ვიქნებით უკეთ“
ასე მგონია მოლეკულა ვარ...უმცირესი ნაწილაკი, რომელიც პატარა სივრცეში მომათავსეს...გავიფანტე და მთელ სივრცეს მოვედე...ჩემი მოძრაობის ტრაექტორია ერთსა და იმავე მანძილზე ვრცელდება,. განუწყვეტლივ, ქაოსურად ვმოძრაობ, კედლებს ძლიერად ვეჯახები, თითქოს ვიბრძვი გავარღვიო ჩემ წინ არსებული წინაღობა, თუმცა ვხვდები, რომ მე ახლა ისე, როგორც არასდროს უძლური ვარ ჩემი ნების წინაშე....კედლებს მიღმა ხომ უამრავი ადამიანია, რომლის წინაშე უდიდესი პასუხისმგებლობა მაკისრია. პანდემიამ ყველა ჩვენგანის ცხოვრება თავდაყირა დააყენა და გაურკვევლობის ბურუსში გაგვხვია. ადამიანური შიშები გააშიშვლა...თითქოს საჯაროდ გამოფინა და მერე მწარედ დაგვცინა...მონატრების გემო გვაწვნია, მოთმინება და მქუხარე ლოცვა გვასწავლა. ახლა მონატრებას სულ სხვა ელფერი აქვს, სულში სწვდება გრძნობებს და ამ დროს ისეთი შეგრძნება მეუფლება თითქოს ცის ბნელ ნაგლეჯზე ვარ მოქცეული, სადაც მზის სხივები ვეღარ აღწევენ...დაუოკებელი სურვილი მკლავს ნათელ მხარეს დაბრუნებისა. ჩემი სურვილები თითქოსდა გაუფერულდა, ამიტომ მისი დაცვა გადავწყვიტე და მჭიდროდ შევკარი, შემდეგ კი თაროზე მოვათავსე.
წელს ბოლო ზარი ყველაზე სევდიანი იქნება ჩემთვის და ალბათ, ყველა მეთორმეტე კლასელთათვის. ნუთუ ჩვენ ვერ უნდა ვეზიაროთ ამ დღის სილამაზეს...ვერ შევიგრძნოთ ფერების, ემოციებისა და უჩვეულო ცრემლების აფეთქება. თორმეტწლიანი ურთიერთობა ბავშვებთან და მასწავლებლებთან დაგვირგვინების გარეშე....აბიტურიენტობის, ისედაც დაძაბული და მშფოთვარე დღეები ახალ შიშთან ერთად..., გამოწვეული უპირველესად საყვარელი ადამიანების კეთილდღეობაზე ფიქრით და მეორე მხრივ გაურკვეველი მომავლის შიშით. გვირაბის ბოლოს ყოველთვის სინათლეა ამიტომ ღრმად მწამს, რომ ყველაფერი კარგად იქნება და მშვენიერი დღეები დადგება- თბილი, სიცოცხლით სავსე, უშიშარი, მყუდრო და მოზღვავებული ემოციებით აღსავსე. მზის სხივები ოქროსფრად აელვარდებიან და ჩვენი გრძნობებიც გამომზეურდება....სიყვარულის სურნელით გაიჟღინთება ყოველივე, წამები საუკუნეებად გადაიქცევა და ჩვენ ყველა ერთად ახალ ცხოვრებას დავიწყებთ.

                                   ქობულეთის N2 საჯარო სკოლის მოსწავლე მარიამ ჯინჭარაძე.

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში