განგვერიდა დედამიწა და ჩუმად, მყუდროდ ყოფნა ისურვა. ამოიოხრა, ამოიკვნესა და გაჩერდა. აღარ ისმის ჟრიამული, ყიჟინა. ჩამოგვაცილა ყოველდღიურ რუტინას. ირგვლივ სიჩუმემ დაისადგურა... გარინდულ სამყაროს ძაღლის ყეფა უფრთხობს სიმშვიდეს და ჩიტების უხალისო ჟივჟივი ,,აცოცხლებს’’. ვიხსენებ ყველაფერს, რაც სკოლასთან, მეგობრებთან და საერთოდ, გარესამყაროსთან მაკავშირებს. გონებაში აღბეჭდილი კადრები ერთმანეთს ენაცვლება. ,,სიჩუმემ’’  ერთი რამ ნამდვილად მასწავლა: ამქვეყნად ყველაზე ძვირფასი ადამიანური ურთიერთობები ყოფილა, სამყაროს სიყვარული გადაარჩენს და ვერც შიში, ვერც ხილული და უხილავი მტერი ვერაფერს დაგვაკლებს.

   ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე განსხვავებული ღირებულებები გვაქვს. ვაჟა-ფშაველას დიდებული ნაწარმოები ახლა უკეთ გავაცნობიერე. ამიერიდან ეს სიტყვები ჩემს ამოძახილად იქცა: „გიყვარდეთ, კაცნო ერთმანეთი!“  იოანეს სახარება: ,,ამას გიდებთ მცნებად,რათა გიყვარდეთ ერთმანეთი’’-ესაა ჩემი გულის ნადები.  სიჩუმემ ჩემი ცნობიერება სრულიად შეცვალა. მასწავლა რა არის თავისუფლება, გავიგე რა ფერისაა მონატრება და დამანახა, რომ, ის რაც უბრალო მეგონა ძალზედ ძვირფასი ყოფილა...

 ადამიანებო, გავაჯეროთ გული სიყვარულით, სათნოებით და მერწმუნეთ, შეგვიძლია სამყაროს შეცვლა. მალე დავემშვიდობებით ამ კოშმარს, მალე ვიხილავთ სამყაროს გულთბილს, მოყვასს - პირღიმილიანს. ყველაფერი კარგად არის და უკეთესად იქნება!!!

 ფოთის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ზოგადსაგანმანათლებლო საშუალო სკოლის მე-9 კლასის მოსწავლე ნატა კორკელია.

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში