ფოთის N15 საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი შეორენა გუჯაბიძე კორონავირუსის პანდემიით შეცვლილ რეალობაზე ემოციურ ჩანახტს გვიზიარებს, რომელსაც ჩვენ უცვლელად გთავაზობთ:

კარგია სიჩუმე... განმარტოვდები ამოჩემებულ სავარძელში და დამღლელად ხმაურიანი დღის შემდეგ სიჩუმეში ფიქრობ - ხვალ გაკვეთილების შემდეგ მშობლებს მოვიკითხავ, ვიცი, გაუხარდებათ... პირად ბანკირს ვესტუმრები, ანგარიშები უნდა გადავამოწმო... პატარებს ფაფა გაუთავდათ და აფთიაქიც იქვეა...მეგობრის დღეობისთვის საჩუქარი მაქვს შესარჩევი... იასამნის ნერგებს უკვე ჩამოიტანდა ის მშვენიერი ახალგაზრდა ქალი... თემები უნდა გავასწორო - ერთი სული მაქვს, ჩემი მერვეკლასელების ნაწერებს როდის წავიკითხავ, საბას ნაშრომი უკვე მომხვდა თვალში -„ვისურვებდი გმირების ეპოქაში დავბადებულიყავიო...“ „გარდაცვლილთა რიცხვი დღითიდღე იზრდება...“ - ძილბურანში მყოფს, ვინ იცის, მერამდენედ ჩამესმის დროის სხვადასხვა მონაკვეთში ყველა საეთერო არხიდან გაჟღერებული ხმა... სალომე პირბადეებს ამზადებს... - დეე, აღდგება ჩემი სამსახური? - გიორგის დაძაბული მზერა პატარებს არ სცილდება... ვერ ჩამოვდივარ, ქალაქი ჩაიკეტა, - მწერს უმცროსი - მენატრებით, უსაშველოდ... საბას თემა გავასწორე. არც ერთი წითელი ხაზი არ გამისვამს. არ მომინდა! ისედაც ხომ ბევრია ხაზები - შენიშვნები, გაფრთხილებები, შეცდომები... საბა, ხვალ რომ შევხვდებით, გულში ჩაგიკრავ და გეტყვი: - საუკეთესო დრო, ეპოქა ისაა, რომელშიც ცხოვრობ, რომელშიც შეგიძლია, იხმაურო - იფიქრო, თქვა, გააკეთო, თანაუგრძნო და თავად გათბე გაცემული სიხარულით. არ მოდუნდე, ყველას მისწვდე და ყველას ჩასჩურჩულო - ცუდი ჩაივლის, ადვილად და მალე, როცა ერთად ვიქნებით და ერთმანეთზე ვიზრუნებთ ... გმირებად ასე იქცევიან, მოდი, ვცადოთ და გამოგვივა! - ბო, ბო, ბო, - კალთას მაგლეჯს ცეროდენა თინანო, ზურმუხტი თვალები უელავს, თავისდა გასაოცრად აღმოაჩინა, რომ ბებია სულ მასთან არის და სახელიც შემირჩია _ „ბო“ კარგია სიჩუმე?! კარგია, ოღონდ ხვალ... სასიამოვნოდ ხმაურიანი დღის შემდეგ.

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში