ახალციხის მუნიციპალიტეტის საყუნეთის საჯარო სკოლის მე-4 კლასის მოსწავლეებმა პროექტი განახორციელეს. პატარებს პედაგოგი მარეხი ყურმაშვილი ხელმძღვანელობდა. პროექტთან ერთად, სკოლის საქმისმწარმოებელი ნატო დვალაშვილი გვიამბობს, როგორ შეცვალა კორონავირუსმა ბავშვების და მასწავლებლების ცხოვრება.

„მოგეხსენებათ, რომ კორონავირუსის პანდემიამ, ცხოვრების ჩვეული რიტმი დაგვირღვია, ახალი გამოწვევების წინაშე დაგვაყენა და განსხვავებული ფორმატით გაგრძელდა სასწავლო პროცესი, იძულებითი არდადეგების დროს სკოლებში.  ცოდნის შეძენის არაერთი ფორმა შემოგვთავაზა განათლების სამინისტრომ ონლაინ სწავლების რეჟიმში, სადაც აქტურად ჩაერთვნენ და ადაბტირდნენ ჩვენი სკოლის მოსწავლეები, მასწავლებლები და მშობლები.  ახალი შესაძლებლობის გამოყენება სახალისო, საინტერესო და სასიამოვნო აღმოჩნდა მათთვის, მაგრამ დისტანციური სწავლების  პარალელურად, მაინც იგრძნობა ადამიანური, ცოცხალი ურთიერთობების შეუცვლელობა. 

ჩვენს პატარა სოფელში, სკოლის ეზოში სიცოცხლე იგრძნობოდა, დერეფნებში ბავშვების ჟრიამული ისმოდა. სიტყვით ძნელია იმ დადებითი ემოციის გადმოცემა, როცა ვუყურებდი დაწყებითი კლასების მოსწავლეები ყოველ დილით მასწავლებლების დანახვაზე ღიმილიანი სახეებით და მოციმციმე თვალებით როგორ მირბოდნენ მათთან ჩასახუტებლად და ირგვლივ ბედნიერებას ასხივებდნენ.    

დღეს კი დაცარიელებული სკოლის კედლებში იგრძნობა, თითქოს მოწყენილი, მონატრებული მერხები ბავშვებთან შეხვედრას მოუთმენლად როგორ ელიან.

წარმოგიდგენთ ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ საყუნეთის საჯარო სკოლის მე-4 კლასის მოსწავლეების პროექტს, მარეხი ყურმაშვილის ხელმძღვანელობით. მოსწავლეები აღნიშნავენ, თუ როგორ მოენატრათ სკოლა, მასწავლებლები და მოგვიწოდებენ დავრჩეთ სახლში ჯანმრთელობის შესანარჩუნებლად“,- გვწერს საყუნეთის საჯარო სკოლის საქმისმწარმოებელი ნატო დვალაშვილი.

ინფორმაცია გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში

იხილეთ ვიდეო