ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ზემო ნატანების საჯარო სკოლის მოსწავლე ნინო ცერცვაძე საკუთარი თვალით დანახულ პანდემიას ჩანაწერში გადმოსცემს. მის ნამუშევარს ჩვენ უცვლელად გიზიარებთ. 

ჩვენ დედამიწაზე ვცხოვრობთ. დედამიწა სამყაროს ერთი ნაწილია. შეიძლება ჩვენი დღევანდელი წარმოდგენები, შორეულ მომავალში ისეთივე სასაცილო იყოს, როგორც ჩვენ დღეს შუა საუკუნეების მეცნიერების შეხედულებებს აღვიქვამთ.

ამ დღეებმა, ამ დრომ როგორც არ უნდა იყოს, გვეგონოს ან გვაჩვენებდნენ, ბევრი რამ შეახსენა და ასწავლა მსოფლიოს რომ დედამიწამ ბრუნვა შეაჩერა, რადგან დედამიწა მხოლოდ პლანეტა არ არის და არც ჩვენ ვართ მხოლოდ მისი დამკვირვებლები კოსმოსიდან. დედამიწა იმიტომ ბრუნავს რომ მე შენ გნახო, მან ის და ა.შ. ახლა დედამიწა გაჩერდა. დროის თვლა შეჩერდა.

დედამიწას ჩვენი ნაბიჯები ამოძრავებს, ჩვენ აუცილებლად გვჭირდება ერთმანეთის შემჩნევა. დიდი მანქანებიდან მეტროს გვირაბამდე მანძილი გაუქმდა, ვიცი რომ დროებით მაგრამ მაინც, რადგან შენ ვერასდროს ჩაასხამ დიდ მანქანაში ბენზინს, თუ მან მეტროში ფული არ გადაიხადა.

ადამიანმა იგრძნო რომ ჯაჭვის ნაწილია, და ზუსტად სხვების თანაბარი რგოლი-სამყაროს ერთი პაწაწინა ნაწილი. 

ყველა ფიქრობს რომ ამ გაკვეთილის მერე მსოფლიო ძალიან შეიცვლება, ძალიანაც რომ მოინდომოს ისეთი ვეღარ იქნება როგორიც გუშინ იყო.

მაგრამ გაივლის დრო და ყველაფერი კარგად იქნება, ისევ დავუბრუნდებით ცხოვრების ჩვეულ რიტმს და გავაგრძელებთ ცხოვრებას როგორიც ეს ადრე იყო. 

უფალი განსაცდელში ჩავარდნილ ადამიანს, მარტო არ დატოვებს. თავად უფალი, ზეცისა და ქვეყნის შემოქმედი, დამდაბლდა, ადამიანური ხორცი შეიმოსა, იშვა ბაგაში და იტვირთა სიღარიბე, სივალალე, რათა ჩვენთვის, ადამიანებისთვის, ებოძებინა თავისი მოწყალების სიმდიდრე.

ამრიგად, ადამიანის დაუცხრომელი ბუნებიდან გამომდინარე, ჩვენ დაგვანახა და გაგვახსენა როგორ გვჭირდება ერთმანეთი. როგორ უნდა გამოგვეყენებინა თითოეული წამი და წუთი ისე რომ სხვისთვის ზიანის მიყენება არ გვესწავლებინა.

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში