სულ რაღაც 100 წლის წინ ბავშვები საბავშვო მოედნების ნაცვლად ფაბრიკებში, მინდვრებსა და ქარხნებში დადიოდნენ.  არასრულწლოვნების შრომას ბევრი იყენებდა და ამაში სამარცხვინოს ვერაფერს ხედავდა. 1908 წელს ლუის ჰაინმა ერთ-ერთმა პირველმა წამოსწია ბავშთა შრომის ამორალურობის შესახებ საკითხი.

ჰაინი აშშ-ი ბავშვთა შრომის ეროვნული კომიტეტის ფოტოგრაფი გახდა და 10 წლის მანძილზე ქვეყანაში მოგზაურობდა და არასრულწლოვნების მძიმე სამუშაოს იღებდა.

მას მწარმოებლები გამუდმებით ემუქრებოდნენ და ამით ცდილობდნენ ბავშვთა შრომა საზოგადოების ყურადღების მიღმა დარჩენილიყო. მიუხედავად ამისა, ჰაინი ხან სახანძრო თავდაცვის ინსპექტორად და ხან რელიგიურ მოღვაწედ ინიღბებოდა, რომ ფოტოები აღებეჭდა და ფაბრიკებსა და ქუჩებში მომუშავე ბავშვები გამოეკითხა.

სიცოცხლის რისკის ფასად, ჰაინი ათასობით ფოტოს ერთი მიზნით იღებდა- წერტილი დაესვა ბავშვთა შრომისთვის.

და, რა თქმა უნდა, ფოტოების ბროშურებით, გაზეთებითა და ჟურნალებით გავრცელებამ გაამართლა. ფედერალური მთავრობა საბოლოოდ იძულებული გახდა უფრო მკაცრი შრომის კანონები მიეღო და ერთი ფოტოგრაფის შეუპოვრობის წყალობით აშშ-ი ბავშვთა შრომა აიკრძალა. მისი ფოტოების ნახვის შემდეგ, გასაგებია რატომაც: