სამეგრელოში მარიამობის წინა ღამეს „ჭიაკოკონობას“ აღნიშნავენ. ჭიაკოკონა ძველი წარმართული რიტუალია, რომელიც ცრურწმენის მიხედვით ადამიანებს ცეცხლზე გადახტომით ავი ძალებისგან ათავისუფლებს. იშვიათად შეხვდებით ადამიანს, ვისაც ამის სჯერა, მაგრამ ეს ტრადიცია მეზობლების თავშეყრის მიზეზად დღემდე ისევ რჩება.

„ჭიაკოკონას“ დანარჩენი კუთხეებისგან განსხვავებით სამეგრელოში მარიამობის წინა ღამეს აწყობენ. სამეგრელოში გავრცელებული რწმენის მიხედვით, „ჭიაკოკონობის“ ღამეს ის ადგილები, სადაც კოცონი დაინთებოდა, კუდიანებისაგან იწმინდებოდა. 

ცეცხლთაყვანისმცემლობა, იგივე მაზდეანობა, ირანსა და მისი გავლენის სფეროში შემავალ ქვეყნებში, მათ შორის საქართველოშიც იყო გავრცელებული. მაზდეანობისათვის ცეცხლი ღვთაება გახლდათ, ადამიანი კი ჩვეულებრივი ცოდვილი პიროვნება. 

ადამიანი რომ ღმერთისთვის მისაღები გამხდარიყო, ცეცხლით უნდა განწმენდილიყო. 

ეს აქტი ცეცხლში გავლით, კოცონზე გადაბიჯებით ან გადახტომით აღესრულებოდა. საქართველოს ზოგიერთ კუთხეში დღესაც შეხვდებით ადამიანებს, რომლებსაც თავიანთ ახლობლებს ცეცხლში გაატარებენ ხოლმე - ბოროტი სულები ვერ მოგეკარებიანო.

XXI საუკუნეშიც კი ძველი თაობის წარმომადგენლები ამგვარად ფიქრობენ და „ჭიაკოკონასაც“ იმიტომ ანთებენ, რომ ბოროტი ძალებისაგან გათავისუფლდნენ, მაგრამ ბავშვებისთვის ეს ყველაფერი უკვე გართობაში გადაიზარდა. 

სამეგრელოს სოფლების უმრავლესობა და ნაწილობრივ ქალაქის მაცხოვრებლებიც ამ დროს გარეთ გამოდიან, ისინი ერთად იკრიბებიან და მანქანის საბურავებით დიდ „ჭიაკოკონას“ ანთებენ.