მასწავლებლები ელიან გამოცდის შედეგებს და სულ უფრო აქტუალური ხდება კითხვა, რომელზეც ერთგვაროვანი პასუხი არ არსებობს - რა საჭიროა პედაგოგების ტესტირება და როდემდე უნდა იყვნენ სასკოლო საზოგადოების წევრები ამ რეჟიმში. მასწავლებლის სახლის ხელმძღვანელის ყოფილი მოადგილე, პროფესორი მანანა რატიანი ერთ-ერთ სატელევიზიო გამოსვლაში მასწავლებელთა სტატუსებზე საუბრობს და მის მოსაზრებას Etaloni.ge უცვლელად გთავაზობთ:

„რას ემსახურება გამოცდა? იმას, რომ მასწავლებელმა სტატუსი მოიპოვოს და ამაზე ბევრი რამაა დამოკიდებული, პირველ რიგში კი - ანაზღაურება; აქედან გამომდინარე, მასწავლებლების მოტივაცია, გავიდნენ გამოცდაზე, დიდია.

ყველას ეძლევა შესაძლებლობა, სტატუსი გაიუმჯობესოს, შემდეგ კი მათი პორტფოლიო შემოწმებას დაექვემდებარება. რაც შეეხება საგამოცდო მასალის მოცულობას, მგონია, რომ პროფესიული ლიტერატურა იმ საკითხების მიხედვით შეირჩა, თუ რა სიახლეები იყო მასწავლებლის პროფესიულ სტანდარტში. ვფქირობ, მასწავლებლებისთვის პროფესიული განვითარება, საგანმანათლებლო ლიტერატურის, კვლევების კითხვა არასოდეს უნდა იყოს ზედმეტი - ამას გონიერი პედაგოგები აუცილებლად გამოიყენებენ პრაქტიკაში.

ფაქტია, სტატუსის მინიჭება ხდება თეორიული ტესტითა და პრაქტიკული პორტფოლიოთი, ასე რომ, სექტემბერში ბევრი საქმე ექნებათ პედაგოგებს - სასწავლო დანაკარგები მისახედია და მხოლოდ ნამეცადინები მასალა, სტატუსის შესაცვლელად, არასაკმარისია“.

მანანა რატიანმა მასწავლებელთა პროფესიული წინსვლის სქემაზეც გაამახვილა ყურადღება და დასძინა, რომ დროა, „სკოლებზე გადავიდეს დიდი დატვირთვა პროფესიული განვითარებისა და შეფასების მიმართულებით“.

„უკვე მომწიფდა ის დრო, როდესაც გარე ტრენინგების მასობრიობა ნაკლებად საჭიროა; კათედრები, პედაგოგები უნდა დასხდნენ და შეიმშუაონ სკოლის ბაზაზე თუნდაც მასწავლებლების პროფესიული განვითარება.

არ არსებობს კვლევა, აისახა თუ არა გამოცდები განათლების ხარისხზე, ზედაპირულად მსჯელობა კი რთულია. გამოცდების სისტემამ რაც დაადასტურა, ისაა, რომ მასწავლებლებისთვის მომზადდა პროფესიული ლიტერატურა, გამოიწვია  მეტი ძვრები, თუმცა საქართველოში რამდენად კარგად მუშაობს, ამას კვლევა სჭირდება. ჩვენი პრობლემაა ის, რომ რაღაცის კეთებას ვიწყებთ კვლევის გარეშე, განათლება კი არ არის სისტემა. ღამით ნაფიქრი მეორე დღეს გავატაროთ ცხადში, აბსოლუტურად განსხვავებული მდგომარეობაა თითოეულ სკოლაში და უამრავი ფაქტორია გასათვალისწინებელი როგორც ფინანსური, ისე ადამიანური რესურსის მხრივ“.

მანანა რატიანმა პედაგოგთა ხელფასებზე, უფრო სწორად ანაზღაურების სისტემაზეც გაამახვილა ყურადღება და აღნიშნა, რომ ის შესაცვლელია:

„საბაზისო ხელფასი უნდა იყოს ისეთი, რომ სისტემაში შემოსვლა უნდოდეს ახალგაზრდას და მასწავლებლობას განიხილავდეს მომავალ პროფესიად; დიფერენცირებული მიდგომა ფინანსებშიც არ არის ცუდი, თუმცა მასწავლებლის საბაზისო ხელფასი არანაირ ლოგიკაში არ ჯდება.

მიდგომა, რომ ხელფასი სხვა არის და დანამატით განისაზღვრება ანაზღაურება, ძირეულად არასწორია“.